ਵਿਧਿਦ੍ਵਾਰਾ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਭਵਤਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਭਵਾਨਾਸੀਨ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਧੁਨਾ ਵਿਭੋਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਗੰਧਰਵ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਨਾਰਦ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਮ ਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤਿ ਕਾਮਦਰ੍ਪੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਤਂ ਪ੍ਰਮਤਂ ਹਰਦ੍ਵਾਰਾ ਭਸ੍ਮਸਾਚ੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਗੁਮਾਨ ਆ ਗਿਆ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਐਕਾਨ੍ਤਿਕਂ ਚ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਂ ਸ ਚ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਫਿਰ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਭਗਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚ ਦਰ੍ਪਿਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ । ਰਣੇ ਸ਼ਂਕਰਸ਼ੂਲੇਨ ਰਾਵਣਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕੀਤਾ; ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਮੋਘੇਨ ਪਰ੍ਸ਼ੁਨਾ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੇ ਅਟੱਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰਣੇ ਹਰਣੇ ਕृष੍ਣਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਕਰ੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਦਰ੍ਪਂ ਬਭਞ੍ਜ ਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹਰਨ ਵੇਲੇ, ਕਰਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਕੀਤਾ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਚੋषਾਹਰਣੇ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਚ ਭੁਜਾਨ੍ਵਿਭੁਃ । ਭृਗੋਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਬਾਣਾਸੁਰ ਵਲੋਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਹਰਨ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਤੋੜਿਆ।
ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹੋ ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਤਃ । ਬਭਞ੍ਜ ਦਰ੍ਪਂ ਸਮਰੇ ਰਾਮਦ੍ਵਾਰਾ ਪੁਰਾ ਵਿਭੁਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਰ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।
ਸੁਮੇਰੋਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਭृਙ੍ਗਂ ਚ ਵਾਯੁਦ੍ਵਾਰਾ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚਕਾਰਾਗਸ੍ਤ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਅਗਸਤਯ ਵਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਤੋੜਿਆ।
ਅਕਾਲੇ ਸृष੍ਟਿਹਰਣੇ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਰਣੇ ਪੁਰਾ । ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਯੋਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਣਸਮੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਚੂਰ ਕੀਤਾ।
ਉषਾਹਰਣਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਗਮਨੇ ਹਰੇਃ । ਬਾਣਸ੍ਯ ਚ ਗਵਾਂ ਹੇਤੋਵਂਰੁਣਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਃ
ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਹਰਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਦੁਆਰਕਾ ਆਉਣ ਵੇਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਵਰਨ ਅਤੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਕਲਹੇ ਗਙ੍ਗਯਾ ਵਾਣ੍ਯਾ ਨਾਰਾਯਣਾਗ੍ਰਤਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਚ ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਪਂ ਬਭਞ੍ਜ ਸਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਝਗੜੇ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।
ਦਰ੍ਪਯੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਹਿਮਾਲਯੇ । ਕਾਮਂ ਚ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਸੇ ਚ ਯਯੌ ਵਿਭੁਃ
ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਹਿਮਾਲੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਤੁਰ ਪਏ।
ਲਜ੍ਜਾਮਵਾਪ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਪਂ ਬਭਞ੍ਜ ਸਃ । ਸਾ ਯਯੌ ਤਪਸੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਹੇਤੋਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਲਾਜ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਚਲੀ ਗਈ।
ਭਾਰਤੇ ਸੁਚਿਰਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਵੀष੍ਣੋਰ੍ਵਰੇਣ ਚ । ਚਕਾਰ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਦਾ ਲਈ ਖਸਮ ਬਣਾਇਆ।
ਮਹਾਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਬਭੂਵ ਸ਼ਂਕਰਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵੀषੁ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸੁਰੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੀ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਪਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਪਰਾਭੂਤਾ ਪੁਰਾ ਦੇਵੀ ਜਯੇਨ ਵਿਜਯੇਨ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਯ ਅਤੇ ਵਿਜਯ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤੀਂ ਵਿਭੋਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਦਤ੍ਤਵਾ ਭਕ੍ਤਾਯ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਨਿਵਾਰਿਤਾ ਸਾ ਦ੍ਵਾਰਾਚ੍ਚ ਤੇਨ ਦੌਵਾਰਿਕੇਣ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੁ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਯਦਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਿਰਸ੍ਕਾਰਂ ਸਾਭਿਮਾਨਾ ਮਹਾਸਤੀ । ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਹਰੇਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਇਸਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਹੰਕਾਰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਬੇਇੱਜਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹੇਸ਼, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਧਰਮ, ਭਾਸਕਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਕਾਮਦੇਵ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਵੋ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਕਾਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਰਿਸ਼ੀ, ਮੁਨੀ, ਮਨੂ, ਵਿਘਨ ਨਾਸਕ, ਮਹਿੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਜਗਤ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ,
ਸਮਾਯਯੂਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਾਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਪੁਰਾ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਡਰ ਕਰ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਕਟਕਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਭਗਵਤ੍ਯਮ੍ਬ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲੇ ਪਰਾਤ੍ਪਰੇ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੁਪੇ ਚ ਕੋਪਾਦਿਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਭਗਵਤੀ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮਾਫੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੁੱਚੀ ਸਤਵਿਕਤਾ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ।
ਉਪਮੇ ਸਰ੍ਵਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਦੇਵੀਨਾਂ ਦੇਵਪੂਜਿਤੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵ ਮृਤਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਨੋਖੀ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਰਗਾ ਤੇ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸ੍ਵਰੁਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕਲਾਃ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਤੇ ਸਭ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ।
ਕੈਲਾਸੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਕਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ
ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਂ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦੇਵਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਤੁਲਸੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਨ੍ਦਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਰਾਸੇ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਨ੍ਦਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਤੂੰ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕਾ ਆਪ ਹੈਂ। ਹਰ ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।