ਏਕਪਾਚ੍ਚ ਕਲੌ ਸੋऽਪਿ ਕਲੇਰਨ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਃ । षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋऽਤਿਕ੍ਲਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸਸ੍ਮਾਰ ਚਨਣਂ ਵਿਭੋਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੁੜ ਘਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਦਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗਾਰਮ੍ਭੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੋऽਭਵਤ੍ਪੁਨਃ । ਪੁਨਰ੍ਯੁਗਾਨੁਰੋਧੇਨ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਸਤਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਘਟਦਾ ਗਿਆ।
ਯਮੋ ਮਾਣ੍ਡਵਸ਼ਾਪੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਮਵਾਪ ਹ । ਤਦਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਯਮ ਨੂੰ ਮਾਂਡਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਦਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਮ੍ਬੋ ਵਿਮਾਤृਸ਼ਾਪੇਨ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਤਦਾ ਸੂਰ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੌਤਲੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਕੋੜ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਰ੍ਪਮਦੇਨੈਵ ਜਹਾਰ ਚ ਗੁਰੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਬਭੂਵ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗੋऽਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰੀਰਕ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਰ੍ਪਾਤ੍ਤੇਜਸਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰਮ੍ । ਸੁਮਾਲੀਤ੍ਯਭਿਧਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਗਾਮਾऽऽਸ਼ੁ ਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਾਸ, ਸੁਮਾਲੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਦੀਪ੍ਤਿਕਰਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਿषਯਂ ਰਵੇਃ । ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਭੀਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਸੂਰਜ ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।
ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ੂਲਮੇਵ ਚ । ਭੀਤੋ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ੂਲਿਨਂ ਮੁਨੇ
ਜਦ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਜਘਾਨ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਲੇਨ ਸ਼ੂਲੀਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰੋ ਰਵਿਮ੍ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੂਲੇਨ ਦਰ੍ਪਂਭਙ੍ਗੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਧਕਾਰਃ ਸਹਸਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪृਥਿਵੀਤਲਮ੍ । ਆਸ਼ੁਤੋषੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅਚਾਨਕ ਘਣੇ ਹਨੇਰੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਮਹਾਦੇਵ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਲਜ੍ਜਿਤੋऽਪਿ ਭਯੇਨ ਚ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤਮਾਸ਼ਿषਂ ਤੁष੍ਟੋ ਯਯੌ ਗੇਹਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਸੀਸ ਲੈ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਵਿਭੁਰ੍ਗਰੁਤ੍ਮਤੋ ਦਰ੍ਪਂ ਬਭਞ੍ਜ ਲੀਲਯਾ ਪੁਰਾ । ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸੈਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਚ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਛ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਪृष੍ਠੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਪੁਰਾ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਮਾਗਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਪਿੱਛੇ ਸੀ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਨੇ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਪੀਂ ਭृਗੋਃ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਗੁਰੋਃ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਹਿਰਣਾਦ੍ਦਰ੍ਪਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਬਣਨਾ ਪਿਆ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਹੀਰਣਯਧਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਚੱਕਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗੋ ਬਭੂਵ ਹ੍ਯਮ੍ਬਰੀषਤਃ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੁਰ੍ਵਿषਹੇਣ ਚ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਜਯਸ੍ਯ ਵਿਜਯਸ੍ਯਾਪਿ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਤ੍ਪਤਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਚ੍ਛਲੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਜਯ ਤੇ ਵਿਜਯ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ ਸਨ।
ਨृਸਿਂਹੇਣ ਹਤਃ ਸੋऽਪਿ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਥਾ । ਸੂਕਰੇਣ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਲੀਲਯਾ ਚ ਰਸਾਤਲੇ
ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੀਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੀਰਣਯਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸੂਰ ਨੇ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਰਾਵਣਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਰਾਮਬਾਣਤਃ । ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇ ਚ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਰਾਵਣ ਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਹਿ ਨਿਹਤਃ ਕृष੍ਣਬਾਣੇਨ ਲੀਲਯਾ । ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇऽਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਦੰਤਵਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਾ ਚਕਾਰ ਹ । ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਸੁਰਦ੍ਵਾਰਾ ਵਿਰੋਧੇਨ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੈਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਤੋੜਿਆ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਕਰਵਾ ਕੇ।
ਵਿਧਿਦ੍ਵਾਰਾ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਭਵਤਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਭਵਾਨਾਸੀਨ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਧੁਨਾ ਵਿਭੋਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਗੰਧਰਵ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਨਾਰਦ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਮ ਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤਿ ਕਾਮਦਰ੍ਪੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਤਂ ਪ੍ਰਮਤਂ ਹਰਦ੍ਵਾਰਾ ਭਸ੍ਮਸਾਚ੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਗੁਮਾਨ ਆ ਗਿਆ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਐਕਾਨ੍ਤਿਕਂ ਚ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਂ ਸ ਚ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਫਿਰ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਭਗਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚ ਦਰ੍ਪਿਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ । ਰਣੇ ਸ਼ਂਕਰਸ਼ੂਲੇਨ ਰਾਵਣਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨੇਨ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕੀਤਾ; ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਮੋਘੇਨ ਪਰ੍ਸ਼ੁਨਾ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੇ ਅਟੱਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰਣੇ ਹਰਣੇ ਕृष੍ਣਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਕਰ੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਦਰ੍ਪਂ ਬਭਞ੍ਜ ਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹਰਨ ਵੇਲੇ, ਕਰਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਕੀਤਾ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਚੋषਾਹਰਣੇ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਚ ਭੁਜਾਨ੍ਵਿਭੁਃ । ਭृਗੋਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਬਾਣਾਸੁਰ ਵਲੋਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਹਰਨ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਤੋੜਿਆ।
ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹੋ ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਤਃ । ਬਭਞ੍ਜ ਦਰ੍ਪਂ ਸਮਰੇ ਰਾਮਦ੍ਵਾਰਾ ਪੁਰਾ ਵਿਭੁਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਰ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਿਆ।