ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਰਤੀ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ 4.52.
ਕਾਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸਿੰਗਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਸੁਰਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਚਿਰਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਥੇ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ, ਹੇ ਮুনি।
ਏਵਂ ਤੌ ਤਸ੍ਥਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਧਾਕृष੍ਣੌ ਰਸੋਤ੍ਸੁਕੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਥੇ ਰਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਂ ਵਦ ਭਕ੍ਤਜਨਪ੍ਰਿਯ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚ ਜਗਤ੍ਪਿਤਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ।
ਗਰੀਯਸੀ ਤ੍ਰਿਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਗੁਣੈਃ ਪਿਤੁਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਰਾਧੇਸ਼ਗੌਰੀਤਿ ਲੋਕੇ ਨ ਚ ਕਦਾ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਰਾਧਾ-ਈਸ਼ਾ-ਗੌਰੀ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਸਹ ਭਾਸ੍ਕਰ
ਹੇ ਭਾਸਕਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਰਘ, ਸਹੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਇਤਿ ਦृष੍ਟਂ ਸਾਮਵੇਦੇ ਕੌਥੁਮੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਕੌਥੁਮ ਸੰਪ੍ਰਦਾਏ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਧਾਸ਼ਬ੍ਦੋਚ੍ਚਾਰਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਾਵਤ੍ਯੇਵ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ
‘ਧਾ’ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਨ੍ਮਾਤृਘਾਤੀ ਚ ਵੇਦਾਤਿਕ੍ਰਮਣੇ ਮੁਨੇ 4.52.
ਜੇ ਕੋਈ ਵੇਦ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਤਤੋ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਾਧਾਪਾਦਾਬ੍ਜਰੇਣੁਨਾ ਰਾਧਿਕਾ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜਪਾਦਰੇਣੂਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋ ਰਾਸਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ-ਮਾਧਵ ਦੇ ਰਾਸ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਬਾਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸਮਤੀਤੇ ਪੂਰ੍ਣਰਾਸੇ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਪੂਰਾ ਰਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਗਤਪਤੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਮੁਨਾਪੁਲਿਨਂ ਯਯੌ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਖੁਦ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਣ੍ਡੀਰਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਂਡੀਰ ਵਨ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਰਹਸਿ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਮਾਲਤੀਵਨੇ
ਉਹ ਭਾਂਡੀਰਾ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚੁਪਚਾਪ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਸਨ੍ਤੀਕਾਨਨਂ ਯਯੌ
ਉਥੇ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਸੰਤੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਮਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦਨਤਲ੍ਪੇ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇ ਚਨ੍ਦਨਪਲ੍ਲਵੇ
ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਖਟ ਤੇ ਨਰਮ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਯੌ ਚਮ੍ਪਕਕਾਨਨਮ੍
ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਪਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਤਿਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਯੌ ਪਦ੍ਮਵਨਂ ਪ੍ਰਭੁਃ 4.53.
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਪਦਮ ਦੇ ਬਾਗ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਮੁਖ੍ਯਾ ਸ਼ੀਤੇਨ ਪਦ੍ਮਵਾਯੁਨਾ
ਉਥੇ, ਪਦਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨਾਲ, ਠੰਢੀ ਪਦਮ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ,
ਵਿਹਾਯ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਨਿਦ੍ਰੇਸ਼ੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਿਦ੍ਰਿਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਨੀਂਦ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਖਂ ਚ ਘਰ੍ਮਾਕ੍ਤਂ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਨਿਂਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ, ਸਰਤ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਂਲੁਪ੍ਤਾਧਰਰਾਗਂ ਚ ਸਂਲੁਪ੍ਤਗਣ੍ਡਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਮਿਟ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਗਲਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵੀ ਉੱਡ ਗਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨਾਮੂਲ੍ਯੇਨ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਸ੍ਵਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਬਾਰੀਕ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਪੜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।