ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾਰਸ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਦਾ
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਃ ਪ੍ਰਾਣਚੋਰਂ ਪਸ਼੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਸਂਤਤਮ੍ 4.52.
ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵੇਖੋ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੋਰ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!'
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਿਮਂ ਮਧ੍ਯੇ ਯੂਯਂ ਕੁਰੁਤ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਕੁਝ ਕਰੋ!'
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿਰ੍ਨ ਕਦਾਚਨ
ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ 'ਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।'
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰ੍ਨਿष੍ਠੁਰੋऽਯਂ ਨਰਘਾਤੀਤਿ ਕੋਪਤਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਬੜਾ ਨਿਰਦਈ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ!'
ਨਿਰ੍ਜਨਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵਨਾਨਿ ਚ
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਸਨ—
ਏਵਂ ਤਂ ਗੋਪਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਰਾਸਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਤਸ੍ਥੌ ਸ ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਸ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਰਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਮੂਰ੍ਤੀਰ੍ਵਿਧਾਯਾਤ੍ਰ ਸਹ ਤਾਭਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ।
ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਰਤਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਰਤੀ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ 4.52.
ਕਾਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸਿੰਗਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਸੁਰਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਚਿਰਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਥੇ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ, ਹੇ ਮুনি।
ਏਵਂ ਤੌ ਤਸ੍ਥਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਧਾਕृष੍ਣੌ ਰਸੋਤ੍ਸੁਕੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਥੇ ਰਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਂ ਵਦ ਭਕ੍ਤਜਨਪ੍ਰਿਯ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚ ਜਗਤ੍ਪਿਤਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ।
ਗਰੀਯਸੀ ਤ੍ਰਿਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਗੁਣੈਃ ਪਿਤੁਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਰਾਧੇਸ਼ਗੌਰੀਤਿ ਲੋਕੇ ਨ ਚ ਕਦਾ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਰਾਧਾ-ਈਸ਼ਾ-ਗੌਰੀ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਸਹ ਭਾਸ੍ਕਰ
ਹੇ ਭਾਸਕਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਰਘ, ਸਹੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਇਤਿ ਦृष੍ਟਂ ਸਾਮਵੇਦੇ ਕੌਥੁਮੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਕੌਥੁਮ ਸੰਪ੍ਰਦਾਏ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਧਾਸ਼ਬ੍ਦੋਚ੍ਚਾਰਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਾਵਤ੍ਯੇਵ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ
‘ਧਾ’ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਨ੍ਮਾਤृਘਾਤੀ ਚ ਵੇਦਾਤਿਕ੍ਰਮਣੇ ਮੁਨੇ 4.52.
ਜੇ ਕੋਈ ਵੇਦ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਤਤੋ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਾਧਾਪਾਦਾਬ੍ਜਰੇਣੁਨਾ ਰਾਧਿਕਾ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜਪਾਦਰੇਣੂਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋ ਰਾਸਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ-ਮਾਧਵ ਦੇ ਰਾਸ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਬਾਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸਮਤੀਤੇ ਪੂਰ੍ਣਰਾਸੇ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਪੂਰਾ ਰਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਗਤਪਤੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਮੁਨਾਪੁਲਿਨਂ ਯਯੌ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਖੁਦ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਣ੍ਡੀਰਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਂਡੀਰ ਵਨ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਰਹਸਿ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਮਾਲਤੀਵਨੇ
ਉਹ ਭਾਂਡੀਰਾ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚੁਪਚਾਪ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਸਨ੍ਤੀਕਾਨਨਂ ਯਯੌ
ਉਥੇ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਸੰਤੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।