ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧੁਰਂ ਹਿਤਂ ਧਨ੍ਵਤਰਿਂ ਮੁਦਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਰਣਂ ਤੇ ਮਨਸਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨ ਹਿ ਸਾਮ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਮਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੋ।
ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੂਲੇਨ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵਤਃ 4.51.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਧ੍ਯਾਨੇ ਕੌਥੁਮਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕੌਥੁਮ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿਚ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਆਸ੍ਤਿਕੋਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਆਸਤਿਕ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰਾਨੁਮਤਿਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਏषਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰਲਂਕृਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰੁਵਾਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪੁਰਾ ਕਸ਼੍ਯਪਕਨ੍ਯਕੇ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਧੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਜਿਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਰੂਪਯਾ
ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਂਧਰਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਯਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੀ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸੁਚਾਰੁਕਬਰੀਸ਼ੋਭਾਂ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜੂੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਮ੍ 4.51.
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਕੁਸੁਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਨਾਚ੍ਚ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ।
ਧਨ੍ਵਤਰਿਰੁਵਾਚ ਨਮਃ ਕਸ਼੍ਯਪਕਨ੍ਯਾਯੈ ਵਰਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਂਕਰਕਨ੍ਯਾਯੈ ਸ਼ਂਕਰਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਕਰੀ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮ ਆਸ੍ਤੀਕਜਨਨਿ ਜਨਨ੍ਯੈ ਜਗਤਾਂ ਮਮ
ਆਸਤੀਕ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਾਗਭਗਿਨ੍ਯੈ ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤਪਸ੍ਯਾਰੂਪਾਯੈ ਫਲਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤਪ ਦੀ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਾਗਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਫਣਾਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਃ 4.51.
ਨਾਗ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਫਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਧਿਨਾ ਮਾਤਰਂ ਭਕ੍ਤਿਮਾਸ੍ਤੀਕਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਆਸਤੀਕ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਸਭ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਚ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਗਚ੍ਛ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਹੁਣ ਉਠੋ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਂ ਨਯ ਮਾਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਗਂਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।'
ਰਾਧਿਕਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
ਸਾ ਮਨੋਯਾਯਿਨੀ ਰਾਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਰੋਦਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਰਾਧਾ, ਮਨ ਦੇ ਆਗੇ-ਆਗੇ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੋਈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਚਨ੍ਦਨਵਨਂ ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਸ਼ੋਕਕਾਤਰਾ
ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਉਹ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।