ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਬਟੁਃ ਸ਼ਰਪਤ੍ਰਂ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚੇ ਨੇ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਇਕ ਸੁੱਕਾ ਪੱਤਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕੇਨ੍ਧਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨੋ ਭਯਾਨਕਃ
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਨੇ ਉਹ ਸੁੱਕਾ ਪੱਤਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਚਾਟਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਨ ਚ ਦਗ੍ਧਂ ਸ਼ੁष੍ਕਪਤ੍ਰਂ ਲੋਮੈਕਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੋਸ੍ਤਥਾ
ਪਰ ਨਾ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੱਕਾ ਪੱਤਾ ਸੜਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦਾ ਇਕ ਵਾਲ ਵੀ ਸੜਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਅੱਗ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤੋ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਃ ਪਰਂ ਵੈ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਕਥਾਪੀਯੂषਧਾਰਾਂਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤृਪ੍ਯੇਤ ਕੋ ਭੁਵਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੌਣ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਥਾਂ ਕਥਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਅਗ੍ਨਿਦਰ੍ਪਮੋਚਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੀ।
ਏਕਦਾ ਚਾਮ੍ਬਰੀषਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਚਾਜਗਾਮ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਓਹੀ ਸਮੇਂ, ਮੁਨੀ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਮਾਂ ਭੋਜਯ ਮਹਾਭਾਗੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਨृਪਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ।'
ਸਕੇਸ਼ਂ ਪਾਯਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਾਯਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਟਾਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਃ
ਉਸ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿਚੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਕੋਪੇਨ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਚ ਮਹਾਭੀਤੋ ਰਾਜਾ ਮਮ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕੀਤੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੋਕਣਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਆ ਗਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਘੂਰ੍ਣਿਤਮ੍ 4.50.
ਉਹ ਚੱਕਰ ਅਚਾਨਕ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ।
ਸਸ਼ੈਲ ਸਾਗਰਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਭੂਮਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਭੂਮੀ—
ਧਾਵਨ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਂ ਤਂ ਭੀਤਂ ਕਾਤਰਮਾਤੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਡਰ ਕੇ, ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਕੈਲਾਸਂ ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਗਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੈਲਾਸ, ਸੱਤ ਲੋਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਪਤਨ੍ਤਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਵਰੇਣੈਵ ਬਭੂਵ ਵਿਜ੍ਵਰੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਪਾਯਸਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੀਰ ਪਰੋਸ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਾਨਮਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਲਯੇ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਹਾਮਾਯਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਮਮ 4.50.
ਸਾਰੇ ਗੋਆਲਣਾਂ ਅਤੇ ਗੋਆਲੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਕ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ
ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟਣਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ।