ਭृਤ੍ਯਾਪਰਾਧਂ ਸਤਤਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੱਚਾ ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਦੁਰ੍ਬਲਃ ਸਬਲੋ ਵਾऽਪਿ ਕੋ ਦਂਡਂ ਕਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਕੌਣ, ਚਾਹੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕृਪਯਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤੁਃ ਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਪੌਤ੍ਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਆਪ ਹੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਮਸਤੀ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯ ਸ਼ਚੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਸਤੀ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਘੋਰਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਃਸਹਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਭੀਤਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਰਾ ਚ ਬਹ੍ਵਰ੍ਥਾ ਤਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪਰ ਗਹਿਰੀ ਬਾਤ ਸੁਣੀ।
ਰਾਧਿਕੇ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਧੁਨੇਤਿ ਚ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ,'
ਚਕਾਰ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਤਾਂ ਚ ਹੁਂਕਾਰੇਣੈਵ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਆਖ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭਗ੍ਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਣਾ ਵਚਨਾਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਟੁੱਟੀ ਤੇ ਚੂਰ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਕਾਂਤਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਾ ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਮਾਨਸਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਆਏ।
ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਮਾਤੁਮਮਰਾਵਤੀਮ੍ 4.47.
ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਮਰਾਵਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਬਣਾਈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਗृਹਂ ਗਂਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਵਿਨਾऽऽਜ੍ਞਯਾ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਤਮੁਵਾਚ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਕਾਰੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਰਿਗਰ ਜਲਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਚ ਤਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਸਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਦਣ੍ਡੀ ਛਤ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤਿਲਕਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਲਾਠੀ ਤੇ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ।
ਵਯਸਾऽਤਿਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਮਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਪੱਕਾ ਤੇ ਚਤੁਰ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਵਾਰੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਮੁਵਾਚ ਹ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਠਿਆ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਰਿ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚਕਾਰ ਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਬਾਲਕਾਨਾਂ ਬਾਲਿਕਾਨਾਂ ਸਮੂਹੈਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍ 4.47.
ਉਹ ਲੜਕਿਆਂ ਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਹਰਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਹਰਿਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪਿਣਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਤਮ੍
ਮਧੁਪਰਕ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਭਕਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਤਿਵਰ੍षਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਭਵਾਨ੍ਸਂਕਲ੍ਪਿਤੋ ਯਥਾ
ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋ?
ਏਵਂਭੂਤਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਨ ਕੇਨੈਂਦ੍ਰੇਣ ਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਸੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ।
ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਸ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੱਸ ਪਿਆ।