ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਆਜਾਮਿਲਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵृषਲ੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਆਜਾਮਿਲ, ਜੋ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਵਿਚੋਂ ਸੀ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਕਰ੍ਮਭੋਗੇ ਚ ਸ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮੁਮੋਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਉਹ ਭਗਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂ ਨਿषੇਕਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਨਿषੇਕੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਧੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਬੀਜ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬੀਜ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਂਭੋਗਕਰ੍ਮਕृਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯੇ ਚ ਭਵਿਤਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਕੋ ਭਕ੍ਤਤਾਰਕਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਬੀਜ ਤੋਂ ਸਕੰਦ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਤਾਰਕ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਧੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਗਣੈਃ ਸਹ ।। 4.46.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ ਨਾਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਚਨ੍ਦਨਵਨਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਚ ਤਯਾ ਸਹ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਾਯੁਨਾ ਸੁਰਭੀਕृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਨ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੀ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਪਰਪੁष੍ਟਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕृष੍ਣਸਂਭੋਗਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੁਖਸਂਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਚ ਸਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਥਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਰਾਧਾਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੌ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਰਾਧਾ ਤੇ ਰਾਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਰ੍ਮ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਸ਼ੋਕਾਰ੍ਣਵੇ ਮਗ੍ਨੋ ਭੇਦੇ ਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਯੋਃ
ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ—
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪੁਨਃ ਸਂਪ੍ਰष੍ਟੁਮਾਰੇਭੇ ਦੇਵਰ੍षਿਃ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਾਂ ਕਥਾਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ? ਦੱਸੋ ਜੀ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।
ਉਵਾਸ ਮਲਯਦ੍ਰੋਣੀਂ ਵਟਮੂਲੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਉਹ ਮਲਯਾ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਿਆ।
ਰਾਧਾ ਤਂ ਪਰਿਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ, ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਸ਼ਃ ਸ਼ੂਲਭृਤੋ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਦੈਵਤਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਂ ਹਰੇਰ੍ਹਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਕਰ੍ਣਪੀਯੂषਮਤੁਲਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਕੰਨ ਲਈ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਹੈ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਸ਼ਤਮਖੋ ਦਰ੍ਪਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਮਖਾਨ੍ਮੁਦਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੇ।
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਤਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਤਪਸਾਂ ਫਲਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਸ ਜਜਾਪ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਹਾ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਸਂਪਨ੍ਮੂਢੋ ਨ ਮਨ੍ਯਤੇ ।।4.47.
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ।
ਏਕਦਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਧਤਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਵਸਂਸਦਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ—
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਤਃ ਕੋਪਾਨ੍ਨੋਵਾਸ ਗृਹਮਾਯਯੌ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਮਨਸਾ ਦੀਨੋ ਯਾਤੁ ਸਂਪਦ੍ਧਰੇਰਿਤਿ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ ਦੌਲਤ ਹਰਿ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।'