ਰਤ੍ਨਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਸਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਸੁਵਸਨੇ ਮਲਯੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਲਯ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਵਿੱਚ,
ਪੁਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਕਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਪੁਂਡ੍ਰੇ ਪਿਂਡਾਰਕੇਂऽਧਕੇ
ਪੁਲਿੰਦ, ਕਲਿੰਦ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵਿੱਚ,
ਨਿਕਟੇऽਸ੍ਤਗਿਰੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਟਮੂਲੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ, ਸੁਹਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ।
ਨਾਨਾਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਰਹਸਿ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਬਭ੍ਰਾਮ ਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਂ ਸੁਚਿਰਂ ਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਨਸਂ ਤਯੋਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਜੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਯਾਤੀਤੋऽਤਿਮਾਯੇਸ਼ੋ ਮਾਯਾਸਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ
ਉਹ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਾਰ ਤੇ ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ; ਤੇ ਉਹ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਲਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਬਭੂਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ 4.46.
ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਖਸਂਸਕ੍ਤਮਨਸੋਃ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਗਾਤ੍ਰਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੁਖ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਨਗ੍ਨਯੋਃ ਸੁਖਸਂਭੋਗਾਦ੍ਰਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਜ੍ਞਯੋਃ
ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ, ਸੁਖ ਭੋਗ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਲਿਪ੍ਤਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ ਟਿਕੇ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਵਸਨਾਨਾਂ ਨੂਪੁਰਾਣਾਂ ਕਙ੍ਕਣਾਨਾਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਕਪੜੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਘੁੰਘਰੂ, ਤੇ ਕੰਗਣ—ਹੇ ਸੋਹਣੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਜਾਵਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪਂ ਦਲਿਤਯੋਰ੍ਬਾष੍ਪੋਤ੍ਕਰ੍षਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੋਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਲਟੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਅੰਸੂ ਵਗੇ।
ਭਾਰੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵਂਭਰਯੋਰ੍ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਦੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਧਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਯੋਰ੍ਭਰਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਧਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਭਰੇਣ ਚ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ,
ਕਚ੍ਛਪਸ੍ਯ ਭਰੇਣੈਵ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਸਮੀਰਣਾਃ
ਕਛੁਆ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਦਬ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ 4.46.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਾਲਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ فرمایا: ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੰਮ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਠੀਕ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਚ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਿਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋ ਰਤਿਵਿਚ੍ਛੇਦਮੁਪਾਯੇਨ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,
ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਪਾਤਕੀ
ਜਦ ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਰਮ੍ਭਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਮਿਮਂ ਚਕਾਰ ਵਿਰਤਂ ਰਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੰਭਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਾਂ ਸ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿषੇਵ੍ਯ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਰੋਹਿਣੀਸਹਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਕਾਰ ਵਿਰਤਂ ਰਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਿਵਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਹਲ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ,
ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਸਂਸਕ੍ਤੇ ਦਿਵਸੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
ਮੁਨੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਇਕੱਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ,
ਬਭੂਵ ਪੁਤ੍ਰਵਿਚ੍ਛੇਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ 4.46.
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਾਲਿਕਂ ਚ ਵृषਲ੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਹਾਲਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਸਾਥ ਮਿਲਿਆ,
ਭ੍ਰष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੀਰਾਜ੍ਯਵਿਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਚਕਾਰਾਵਲੀਲਯਾ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਜ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਤੋਂ ਵੰਞ ਗਿਆ।