ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਮਰਣਾਦਤਿਦੁष੍ਕਰਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸਤੀਂ ਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਙ੍ਗੇ ਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਕਲਤ੍ਰਵਿਰਹਃ ਪੁਂਸਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਕਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਹਰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਤਿਃ ਪੁਂਸੋ ਵਿਰਹਿਣੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਰਹੀ ਚਿਰਮ੍
ਰਤੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹੀ; ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹੇ।
ਤਦੇਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੈ।
ਮੇਲਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਿਵਯੋ ਰਤਿਮਨ੍ਮਥਯੋਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ-ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਰਤੀ-ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਤਂ ਸਮਾਨੀਯ ਹਰੋਦ੍ਵਾਹਗृਹਾਦਹੋ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆ।
ਭਰ੍ਤੁਃ ਸੁਵੇषਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਾਲਿਭਿਰ੍ਮੁਦਾ 4.46.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਮਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਭਾਵਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਯਕਃ
ਕਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰਚੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੈਲੇਸ਼ੈਲੇऽਤਿਰਮ੍ਯੇ ਚ ਨਦ੍ਯਾਂਨਦ੍ਯਾਂ ਨਦੇਨਦੇ
ਹਰ ਸੁਹਣੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਹਰ ਨਦੀ, ਹਰ ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ,
ਕਾਞ੍ਚਨੇ ਭੂਮਿਨਿਕਰੇ ਵਟਮृਲੇऽਤਿਨਿਰ੍ਜਨੇ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਵਟ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ,
ਭ੍ਰਮਰਧ੍ਵਨਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਭੰਭੀਰਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਬੋਲ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ,
ਚਿਤ੍ਤੇषੁ ਚੇਤਨਾਨਾਂ ਚ ਹਰਣਂ ਯੋषਿਤਾਮਹੋ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਗਰੂਕ ਜਿੰਦਾਂ ਦੇ ਦਿਲ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ।
ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ ਰੇਮੇ ਵਾਮਯਾ ਸਹ
ਪੂਰੇ ਸੌ ਦਿਵਯ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਸ੍ਥਤੁਸ੍ਤੌ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸਕ੍ਤੌ ਸਤਤਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ।
ਪਤਿਵਿਚ੍ਛੇਦਸਂਤਾਪਂ ਵਿਜਹੌ ਸਾ ਰਤਿਰ੍ਮੁਦਾ
ਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰਤਿਸਂਤਾਪਕਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਕਰ੍ਣਪੀਯੂषਂ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ 4.46.
ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੰਨਾਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਚੰਭਾ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਸਞ੍ਛ੍ਵਸ਼ੁਰਗੇਹੇ ਸ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਵਕਤ ਬਿਤਾਇਆ।
ਰਤ੍ਨਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਸਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਸੁਵਸਨੇ ਮਲਯੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਲਯ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਵਿੱਚ,
ਪੁਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਕਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਪੁਂਡ੍ਰੇ ਪਿਂਡਾਰਕੇਂऽਧਕੇ
ਪੁਲਿੰਦ, ਕਲਿੰਦ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵਿੱਚ,
ਨਿਕਟੇऽਸ੍ਤਗਿਰੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਟਮੂਲੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ, ਸੁਹਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ।
ਨਾਨਾਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਰਹਸਿ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਬਭ੍ਰਾਮ ਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਂ ਸੁਚਿਰਂ ਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਨਸਂ ਤਯੋਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਜੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਯਾਤੀਤੋऽਤਿਮਾਯੇਸ਼ੋ ਮਾਯਾਸਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ
ਉਹ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਾਰ ਤੇ ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ; ਤੇ ਉਹ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਲਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਬਭੂਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ 4.46.
ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਖਸਂਸਕ੍ਤਮਨਸੋਃ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਗਾਤ੍ਰਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੁਖ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸੀ।