ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਤਦਾਚਮ੍ਯ ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦੇਹਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੁਣ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਕਪੂਰ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦੇ।'
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਾਮਿਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਂ ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਔਰਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸੁਭਾਗਿਆ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਰਤਿਰੁਵਾਚ ਕਥਂ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥੋ ਨਿਃਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ
ਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਭਸਮ ਹੋ ਗਿਆ?'
ਜੀਵਯਸਿ ਵਿਭੋ ਕਾਮਂ ਕਾਮਵ੍ਯਾਪਾਰਮਾਤ੍ਮਨਿ
'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਮ ਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਫਿਰ ਜਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।'
ਦਮ੍ਪਤੀਵਿਰਹਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪੀੜ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਮਭਸ੍ਮਾਥ ਦਦੌ ਸਾ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਬਂਧਿਤਮ੍ 4.45.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਭਸਮ ਨੂੰ ਗੰਠੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਿਸ੍ਤਦ੍ਰੋਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰੁਣਾਮਯਸਾਗਰਃ
ਹਰੀ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਰੋਣ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਨਾਰਾਇਣ, ਧਰਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਊਚੁਰ੍ਦੇਵ੍ਯੋ ਬਹੁਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਨਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਂ ਰਤਿਸ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਾਮ ਅਤੇ ਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਕਾਮਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਗਮਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਕਾਮ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਕਾਮਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯੁਯੁਜੁਸ਼੍ਚ ਤਮਾਸ਼ਿषਮ੍
ਕਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਸ਼ੈਲਃ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ,
ਅਥ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਾਸਗृਹੇ ਵਾਮੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਮਾਤਾऽਦਿਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ 4.45.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪ—
ਅਦਿਤਿਰੁਵਾਚ ਦੇਹਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਂਪਤ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਦੇ।'
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਯੋ ਬਭ੍ਰਾਮ ਭੁਵਂ ਮੋਹਾਤ੍ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ ਤਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।'
ਅਰੁਂਧਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਵਿਧਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵੇਮਾਂ ਰਤਿਂ ਚ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲੋ।'
ਅਹਲ੍ਯੋਵਾਚ ਤੇਨ ਮੇਨਾ ਤੁ ਮੇਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਤਾਮਰ੍ਪਿਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਨਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸਮਝਿਆ।'
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਕਥਂ ਤਦਾ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭੋ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤੋऽਧੁਨਾ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ?'
ਸ੍ਵਾਹੋਵਾਚ ਵਿਵਾਹੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋऽਸ੍ਤਿ ਪੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਤਾ
ਸਵਾਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਰੀਤ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਹੌਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।'
ਰੋਹਿਣ੍ਯੁਵਾਚ ਕੁਰੁ ਪਾਰਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਮੀ ਕਾਮਿਨਾਂ ਕਾਮਸਾਗਰਮ੍
ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ।
ਵਸੁਂਧਰੋਵਾਚ ਯੇਨ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਚ੍ਛਂਭੋ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮੁਚਿਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ
ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੇ, ਔਰਤ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ।
ਸਂਜ੍ਞੋਵਾਚ ਨ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸ਼ਂਭੋ ਸਤੀ ਜਾਨਾਤਿ ਸਂਗਤਮ੍
ਸੰਜ्ञਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਸਤੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।
ਸ਼ਤਰੂਪੋਵਾਚ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਤਲ੍ਪਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ।। 4.45.
ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦੀਵਟੀ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਪਲੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰੀ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਾਨ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਵੀ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਰਃ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚਪਲਤਾ ਕਥਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਚੰਚਲਤਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਿਤਾਃ ਸੁਰਯੋषਿਤਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆ ਗਈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿष੍ਟਾਨਿ ਭਗਵਾਨਾਚਮ੍ਯ ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।