ਬਹਿਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਾਸਨਸ੍ਥਾਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦਿਕਾਮ੍
ਬਾਹਰ, ਉਸ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਸਨ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭਾਂ ਨਮ੍ਰਭਾਲਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਚੰਦਨ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ, ਝੁਕਿਆ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਦਤ੍ਤਨੇਤ੍ਰਾਂ ਤਾਮਨ੍ਯਵਾਰਿਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਰਤ੍ਨਕਙ੍ਕਣਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਾਤੁਲ੍ਯਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ 4.44.
ਅਮੁੱਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਪਦ੍ਮਂ ਵਿਘੂਰ੍ਣਤੀਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਪਣ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾਙ੍ਗਚਰ੍ਚਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਨੇਤ੍ਰਕੋਣੇਨ ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅੱਖ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਦੁਰ੍ਗਾਸਨ੍ਯਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੁਰਗਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਯੌਤੁਕਾਨਿ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਗਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਗਜੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਰਾਧਿਕੇ
ਰਾਧਿਕਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਸਜ੍ਜਿਤਾਨਾਮਕਾਤਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਹ ਲੱਖ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਬਟੂਨਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਭ੍ਰਾਤृਕਲ੍ਪਕਮ੍ 4.44.
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੌ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਵਸ੍ਤੁਸਹਿਤਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਹਿਮਾਲਯਃ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਿਹਾਰਂ ਚਕਾਰ ਤਮ੍
ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦਾਈ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਹਿਮਾਲਯ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਰੂਪ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਪਰਮਾਨਂਦਵਿਗ੍ਰਹ
ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ,
ਗੁਣਾਰ੍ਣਵ ਗੁਣਾਤੀਤ ਗੁਣਯੁਕ੍ਤ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ,
ਯੋਗਾਧਾਰ ਯੋਗਰੂਪ ਯੋਗਜ੍ਞ ਯੋਗਕਾਰਣ
ਹੇ ਯੋਗ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਯੋਗ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਦਾ ਕਾਰਨ,
ਪ੍ਰਲਯਪ੍ਰਲਯਾਦ੍ਯੈਕਭਵਪ੍ਰਲਯਕਾਰਣ
ਹੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ, ਇਕੱਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ,
ਸਂਹਾਰਕਾਲੇ ਘੋਰੇ ਚ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਣ
ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ।
ਕਾਲਸ੍ਵਰੂਪ ਕਾਲੇਸ਼ ਕਾਲੇ ਚ ਫਲਦਾਯਕ
ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ,
ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਰੂਪ ਸ਼ਿਵਦ ਸ਼ਿਵਬੀਜ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯ
ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਬੀਜ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਰਾ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮ ਹਿਮਾਲਯਃ 4.44.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਿਮਾਲਯਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਂਯਤੋ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਿਮਾਲਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਅਥ ਵੇਦਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੌ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਡਿਤ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਫੀਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰਦੀਪਮਾਨੀਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਨਗਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਚਿਰਾਗ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਜਯਧ੍ਵਨਿਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਨਿਰ੍ਮਞ੍ਛਨਾਦਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਫਾਈ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।