ਵृਦ੍ਧਾ ਬਾਲਾ ਯੁਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਜਵਾਨੀਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ,
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਿਨ੍ਦੂਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਂਕਤਿਹਾਕਰਾਃ
ਕੁਝ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਿੰਦੂਰ ਲੈ ਕੇ, ਕੁਝ ਕੰਗਣੀ ਲੈ ਕੇ,
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਰ੍ਭੂषਿਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ, ਕੁਝ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ,
ऋषਿਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧੀਆਂ,
ਸਰ੍ਵਾ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਰਮ੍ਭਾਦ੍ਯਾ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ 4.44.
ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਰੰਭਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਮੇਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਇੱਕ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ,
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਚਾਰੁਕੁਙ੍ਕੁਮਭੂषਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚੇਨਾਤੁਲੇਨ ਚਾਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਣ ਚਾਰੁਣਾ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅਤੁੱਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿਕੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ,
ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਹਸ੍ਤਂ ਚ ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਲੋਚਨਮ੍
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਪਣ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ,
ਅਤੀਵ ਤਰੁਣਂ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ, ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਯੋਗਸ੍ਵਰੂਪਂ ਯੋਗੇਸ਼ਂ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਯੋਗ ਦਾ ਸਾਰ, ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ।
ਗੁਣਭੇਦਾਦ੍ਰੂਪਭੇਦਂ ਧਤ੍ਤੇऽਨਨ੍ਤਮਰੂਪਕਮ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਜੀਵਨਮ੍ ।। ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਂ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਦਾ ਬੀਜ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੀ ਜਿੰਦ; ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ, ਅਟੱਲ।
ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਮਧ੍ਯਰਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ; ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਯੁਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸਤੀਤਿ ਤਾਃ 4.44.
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਸਲਾਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਵਾਕਈ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਧਨਿਆ ਹਾਂ।'
ਕਾਮੇਨ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਮਿਨ੍ਯੋ ਮੌਨੀਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਲੋੜ ਵਿਚੋਂ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਾਪੁਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ blink ਵੀ ਨਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਾਵੇਨ ਰੁਰੁਦੁਃ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਕੁਝ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਵਾਦਕਾ ਵਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨਾਨਾਸ਼ਿਲ੍ਪੇਨ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਬਹਿਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਾਸਨਸ੍ਥਾਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦਿਕਾਮ੍
ਬਾਹਰ, ਉਸ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਸਨ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭਾਂ ਨਮ੍ਰਭਾਲਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਚੰਦਨ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ, ਝੁਕਿਆ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਦਤ੍ਤਨੇਤ੍ਰਾਂ ਤਾਮਨ੍ਯਵਾਰਿਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਰਤ੍ਨਕਙ੍ਕਣਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਾਤੁਲ੍ਯਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ 4.44.
ਅਮੁੱਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਪਦ੍ਮਂ ਵਿਘੂਰ੍ਣਤੀਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਪਣ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾਙ੍ਗਚਰ੍ਚਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਨੇਤ੍ਰਕੋਣੇਨ ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅੱਖ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਦੁਰ੍ਗਾਸਨ੍ਯਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੁਰਗਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।