ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦੇ ਕਾਰਣੇ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਆਧਾਰੇ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਰਤ੍ਨਾਧਾਰੇ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ ।। ਚਰਾਚਰਸ੍ਵਰੂਪੇ ਚ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਖਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਯੋਗਸ੍ਵਰੂਪੇ ਯੋਗੀਸ਼ੇ ਯੋਗਦੇ ਯੋਗਕਾਰਣੇ
ਹੇ ਜੋਗ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ, ਜੋਗੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਜੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਜੋਗ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪੇ ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਤਭੇਦੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ 4.43.
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈਂ, ਸਭ ਮਤਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਵਿਚ ਵੀ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਚ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੁਰਖ ਨੂੰ।
ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਂਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਉੱਗੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਜਘਾਨ ਤੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਧੁਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਮੀਸ਼ੇ ਪ੍ਰਦਗ੍ਧਂ ਵਿਰਹਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਓ, ਜੋ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਗਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜਾ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਵਿਰਹਾਸਕ੍ਤਃ ਪੁਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੇਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸਾਸ੍ਥਿਮਾਲਾਂ ਸ੍ਵਾਂਗਸ੍ਥਂ ਭਸ੍ਮਭੂषਣਮ੍ 4.43.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਭਸਮ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੀ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਗਣੋऽਪਿ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਚ ਤਾਂ ਮੇਨਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਕਾਤਰਾਮ੍
ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਕਾਤਰ ਮੈਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਬੁਭੁਜੇ ਭੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗੇ।
ਤਤਃ ਸਂਭृਤਸਂਭਾਰੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੀਏ, ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿਵਂ ਮਙ੍ਗਲਪਤ੍ਰਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਵਿਆਹ ਦਾ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਭੇਜਿਆ।
ਤਨ੍ਦੁਲਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ਵੈ ਪृਥੁਕਾਨਾਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪੂਹੇ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ,
ਗੁਡਾਨਾਮਾਸਨਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਗੁੜ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ,
ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਲੱਡੂ, ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਸਮਾਨ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 4.44.
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ,
ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਵੇषਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।
ਦਦੁਸ਼੍ਚਾਲਕ੍ਤਕਂ ਚਾਰੁ ਪਾਦਾਂਗੁਲਿषੁ ਪਾਦਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ।
ਕਬਰੀਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਧੇ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਧੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆ ਗਏ।