ਸ੍ਥਾਤੁਮੇਤੇषੁ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯੇषੁ ਨਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਤਿਸੇਵਾਯੈ ਗਚ੍ਛ ਤਾਤ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੀਵ ਵਿਨਯਂ ਵਚਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ। ਚੇਤੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਰਂ ਗृਹਾਣ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਕਾਰਿਣਿ ।। 4.42.
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਸਾਧ੍ਵਿ ਸਂਤਤਂ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਃ
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਗੁਣੀ, ਸੱਚੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇ ਸਦਾ ਜਵਾਨ ਰਹੇ।
ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵਤੁ ਸ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਤ੍ਪਰਃ ਸੁਤੇ
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ, ਹੇ ਧੀ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਸਮਃ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲਾਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਕਪਿਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇ।
ਗृਹਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵਿ ਕੁਬੇਰਭਵਨਾਧਿਕਾਃ
ਤੇਰੇ ਘਰ, ਹੇ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਰੀ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੋਣ।
ਸ੍ਵਭਰ੍ਤੁਰਧਿਕਾਨਾਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਾ ਤਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਪ੍ਰਤਿਸਂਸਦਿ ਸਂਸਦਿ
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਵਡਿਆਇਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬਭੂਵ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਤਦ੍ਭਰ੍ਤੁਰਧਿਕਾ ਗੁਣੈਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮ੍ 4.42.
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਲਗ੍ਨਾਧਿਪੇ ਚ ਲਗ੍ਨਸ੍ਥੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਤਨਯਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ,
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਾਰੇ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਸਦਪਤ੍ਯਪ੍ਰਦੇऽਤੀਵ ਪਤਿਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨਿ
ਇਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਪ੍ਰੇਮਾਵਿਚ੍ਛੇਦਪ੍ਰਦਾਯਿਨਿ ਪਰਾਤ੍ਪਰੇ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਟੁੱਟਣ ਨਾ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ।
ਜਗਦਮ੍ਬਾਂ ਜਗਤ੍ਪਿਤ੍ਰੇ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ,
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦਗ੍ਧਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਭੱਜ ਗਏ,
ਬਿਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਕੇਚਿਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਪ੍ਰਾਪੁਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਬਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਃਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾ ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ 4.42.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਭੂਵ ਕਲਹਃ ਸ਼ੈਲ ਤੇਨ ਸ਼ੂਲਭृਤਾ ਮਹਾਨ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਗਣੋ ਰੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨ ਦਦੌ ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਾਚ੍ਛੂਲਪਾਣਯੇ
ਇਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਚ ਬਹੁਤਰਂ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪਲਾਯਨਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਜਯਂ ਸ਼ਂਕਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਨੇਤ੍ਰਰਸਃ ਪ੍ਰਬੋਧਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।