ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਭਦ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ 4.41.
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇ ਦੇ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਧੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾ ਕਾਂਤਾ ਸਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹੇ ਨੋਤ੍ਸੁਕਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੀਡਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਵਿਭੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਚਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਨਿਜਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਨਾਰਾਇਣ, ਭਗਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸਮਾਲੋਚਨਕਰ੍ਤृਭਿਃ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਵ ਪ੍ਰਬੋਧਨੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਮਹਤੀ ਸਦਾ
ਤੇਰੇ ਜਾਗਣ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਚੇਨ੍ਨ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ।। । ਭਵਿਤਾ ਵਾ ਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਭਵਿਤਵ੍ਯਬਲੇਨ ਚ
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਦੇਵੋ ਯੋ ਨਾਰਾਯਣਸਹਾਯਵਾਨ੍ 4.41.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ।
ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਤਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਵਰਂ ਦਦੌ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਸ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਤਪਸਃ ਸ੍ਥਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਵਰਮਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੈ।
ਏਕੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਲੀਲਯਾ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪੱਖ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਕੇ ਵਾ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਯੋਦ੍ਧਾਰਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ ਹਿਮਾਲਯ
ਹੇ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜ ਸਕੇ?
ਏਕਾਰ੍ਥੇ ਯਦਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਇਕੋ ਇਕ ਮਕਸਦ ਲਈ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਸ਼ਰਣਾਗਤਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਸੁਤਾਮਨਰਣ੍ਯੋ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰ
ਨਰਪਤੀ ਅਨਰਣਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ—
ਤਮਾਸ਼ੁ ਬੋਧਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਫਿਰ ਨੀਤੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਮਝਾਇਆ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ 4.41.
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ—
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੱਸ ਪਏ।
ਹਿਮਾਲਯ ਉਵਾਚ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਚ ਕਥਮਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਧੀ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਈ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਚਿਂਰਜੀਵੀ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਧਰਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋऽਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਤਰੂਪਯਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸਮੇਤ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਕਾਦਸ਼ੋ ਮਨੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣਿਰੁਚ੍ਯਤੇ 4.41.
ਗਿਆਰਵਾਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਧਰਮ ਸਾਵਰਣੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰਕੋ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪਸੇ ਪੁष੍ਕਰਂ ਗਤਃ ।। 4.41.
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਭਗ੍ਨਚਿਤ੍ਤਃ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਦ੍ਮਾਂ ਯੁਵਤੀ ਪਦ੍ਮਾਮਿਵ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ 4.41.
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਕੌਮਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਪਦਮਾ ਵਰਗੀ ਮਨਮੋਹਣੀ।