ਆਪਾਤਭ੍ਰਮਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰੀਰਿਵ ਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜੋ ਦਿੱਖੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਹੈ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਹੀ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨੇ 4.41.
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਾਜਸੀ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ।
ਕੋ ਵਦੇਚ੍ਛਂਕਰੋ ਦੁਃਖੀ ਕੁਬੇਰੋ ਯਸ੍ਯ ਕਿਂਕਰਃ
ਜਦੋਂ ਕੁਬੇਰ ਉਸ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ ਤਾਂ ਕੌਣ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਗਰੀਬ ਹਨ?
ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਯ ਈਸ਼ਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸ ਏਕਃ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰੇ ਸ ਸਰ੍ਵਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹੀ ਇਕ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
ਯ ਈਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਥੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਵਾਸਕृਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਭੁਜਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤੇਂऽਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼।
ਕृष੍ਣਃ ਸृष੍ਟ੍ਯੁਨ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਮੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਤਤੋ ਡਿਮ੍ਭਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਸ੍ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਅੰਡਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਅੰਡੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਹਾਂਵੀਰਾਟ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਨਾਭਿਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਃ 4.41.
ਜੋ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿਚੋਂ ਕਮਲ ਉੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਮਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਜਨਮੇ।
ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਸਂਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ
ਮਹਾਂਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਧਤ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਕृष੍ਣਸਂਭਵਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਚਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਵਾਮਾਂਗਸਂਭੂਤਾ ਰਾਧਾ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਾਧਾ, ਜੋ ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਜਨਮੀ।
ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲੋਦ੍ਭਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਜਨਮੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤੀ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਚ ਤਾਮ੍
ਸਤੀ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਦਕਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਮੇਨਕਾ ਤਵ ਗੇਹਿਨੀ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਧੀ ਮੇਨਕਾ ਤੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਬਣੀ।
ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਯਂ ਸ਼ੈਲ ਜਨ੍ਮਨਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਭਦ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ 4.41.
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇ ਦੇ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਧੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾ ਕਾਂਤਾ ਸਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹੇ ਨੋਤ੍ਸੁਕਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੀਡਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਵਿਭੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਚਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਨਿਜਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਨਾਰਾਇਣ, ਭਗਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸਮਾਲੋਚਨਕਰ੍ਤृਭਿਃ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਵ ਪ੍ਰਬੋਧਨੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਮਹਤੀ ਸਦਾ
ਤੇਰੇ ਜਾਗਣ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਚੇਨ੍ਨ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ।। । ਭਵਿਤਾ ਵਾ ਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਭਵਿਤਵ੍ਯਬਲੇਨ ਚ
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।