ਸ਼ਠਾਯ ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨਾਯ ਵਾਪ੍ਯੈਕਫਲਦਾ ਸੁਤਾ 4.40.
ਜੋ ਛਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਧੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ।
ਅਨਨ੍ਤਰਤ੍ਨਾਧਾਰਂ ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਕ੍ਸ਼ ਭਾਰਤੇ 4.40.
ਭਾਰਤ, ਅਨੰਤ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੂੰ ਹੀ ਕਰ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ ਪਰਮ੍ 4.40.
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪੁਰਾਣ ਹੈ।
ਅਨਿਚ੍ਛਯਾ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਤਿष੍ਠਤੁ ਭਾਰਤੇ 4.40.
ਅਣਚਾਹੀ ਧੀ ਦੇ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਾ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਵਣ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਭ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵੇਦਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਤਵ ਸृष੍ਟੌ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਰਤ੍ਨਾਧਾਰੋ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹਿਮਾਲਾ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਸੁਤਾਂ ਸ਼ੂਲਭृਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਨ੍ਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਮਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਨੇ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸਂਪਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਰੂਪਾਂ ਚ ਵਿਪਦੋ ਬੀਜਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੌਲਤ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਵਿਪਤ ਦਾ ਬੀਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਤ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭੇਜੋ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨ ਲਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸੁਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਪਿਆਰੀ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਕਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਘਰ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵੇਦਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ 4.41.
ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਸ਼ੈਲਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸਮੁਵਾਸ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਪਹਾੜ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਓਥੇ ਹੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਦਣ੍ਡੀ ਛਤ੍ਰੀ ਦੀਰ੍ਘਵਾਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤਿਲਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਟਿਕ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਬੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ ਆਏ।
ਤਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸਗਣਸ਼੍ਚ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਨਨਾਮ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ਂ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੈਲਦਤ੍ਤਾਸਨੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੁਵਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਜਲਦੀ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ਼ੈਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?' ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਖਬਰ ਲੈ।
ਘਾਟਿਕਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਮੈਂ ਭਿਖਾਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਸੁਤਾਂ ਦਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਯਾਸਙ੍ਗਯਾਰੂਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਚ 4.41.
ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਬਿਨਾ ਠਿਕਾਣੇ, ਬਿਨਾ ਲਗਾਵ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਤੇ ਬਿਨਾ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਵਾਸਸੇऽਹਿਗਾਤ੍ਰਾਯ ਵਿਭੂਤਿਭੂषਣਾਯ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੱਪ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਤਮृਤ੍ਯਵੇऽਜ੍ਞਾਯਾਨਾਥਾਯਾਬਨ੍ਧਵੇ ਭਵੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਣਜਾਣ, ਜਨਮ ਅਣਜਾਣ, ਕੋਈ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ।
ਅਜ੍ਞਾਤਵਯਸੇऽਤੀਵ ਵृਦ੍ਧਾਯ ਚਾਵਿਕਾਰਿਣੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਅਣਜਾਣ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਿਬੋਧ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਸਮਝ ਲਓ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁਲ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਮਹਾਜਨਃ ਸ੍ਮੇਰਮੁਖਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਤ੍ਰਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵੱਡੀ ਸੰਗਤ, ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।