ਏਤਾਸੁ ਮਧ੍ਯੇ ਕਾ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਨਾਹਂ ਤਰ੍ਕਿਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਹੋ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਤਾ।
ਸਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਦੇਵੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤੁष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਨ੍ਮ ਮੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ੈਲਕਨ੍ਯਕਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਨ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ਗੇਹੇ ਸਤੀ ਸ਼ਂਕਰਕਾਮਿਨੀ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਘਰ ਸਤੀ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ।
ਅਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਸ਼ਂਕਰੇ ਤਾਪਾਦ੍ਵ੍ਰੀਡਯਾऽਹਂ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਦੁਖ ਤੇ ਲਾਜ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਠੋਰਂ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍ 4.40.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮ੍ਯਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਜਾ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਨੁਰ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਲਭਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਹਿ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਂ ਲਬ੍ਧੁਂ ਲਭਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਮ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਜਨਮ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀਯੋ ਹਿ ਯੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਪਿਛਲਾ ਪਤੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦੇਹਮਿਹ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਘੋਰਤਰਂ ਤਪਃ
ਉਹ ਸਰੀਰ ਇੱਥੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਉਥੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਤਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਦਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚੋਤ੍ਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਠਹਿਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉੱਠ ਰਹੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਨ ਦਗ੍ਧੋ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦੇਹੋ ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਨੀषਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੜਿਆ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ 4.40.
ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸੁਭ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇ।
ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ,
ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਚੇਦ੍ਦੇਵਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਮਙ੍ਗਲੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੁਭ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਂ ਚ ਸਂਹਾਰਕਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦਿ ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ,
ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਭੀष੍ਟਂ ਦੇਵਸੇਵਨਮ੍
ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇਗੀ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਉਥੇ ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇਨਕਾ ਚ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਨਕਾ ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ,
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਂਗਲਘਟਾਨ੍ਰਾਜਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਰਾਧਿਕੇ
ਮੰਗਲਕ ਘੜੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ,
ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਸਨ੍ਨਿਬਦ੍ਧਰਸਾਲਪਲ੍ਲਵਾਨ੍ਵਿਤੈਃ 4.40.
ਰਸਾਲਾ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ,
ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਯੋषਿਤ੍ਸਮੂਹੈਰ੍ਦੀਪਹਸ੍ਤਕੈਃ
ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਲੈ ਕੇ,