ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਜਾਪ ਸਃ
ਉਥੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਚ ਘੋਰੇ ਚ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੂਲਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ 'ਚ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਸੀ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਦਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੀਂਹਰੇਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁ ਮਰ੍ਹਤਿ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਬਾਈਂ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ 'ਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ,
ਤਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰਾਯ ਚ ਧੀਮਤੇ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਰਾਸ ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਾਯ 1.21.
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਪੁਰੁषਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਕਵਚਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਵਚ ਵੀ,
ਤੇਜੋਮਣ੍ਡਲਰੂਪੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭੇ
ਉਹ ਤੇਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ,
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾ ਰੂਪਂ ਤਦਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਸਥਾਨ 'ਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਨਿਨ੍ਦੈਕਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਲੀਲਾਧਾਮ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਙ੍ਗਸਙ੍ਗਿ ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਭੰਗ ਅੰਗ-ਭੰਗ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਜਾਨੁਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਾਲਤੀਵਨਮਾਲਯਾ
ਗੋਡ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਣਿਨਾ ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 1.21.
ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਜਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਂ ਵਨ੍ਦਿਤਂ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਖੀ ਵਾਂਗ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।
ਇਦਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਧਿਆਨ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਬਾਲਕਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੌਨਕ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਪਰਿਪੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤ
ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪਣੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤੋ ਯਦਾ ਤਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ 1.21.
ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਬਭੂਵਾਕਾਸ਼ਵਾਣੀਤਿ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਰੋ ਰਹੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ।
ਸਕृਦ੍ਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰੂਪਂ ਤਦੇਵ ਨਾਧੁਨਾ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਰੂਪ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਗ੍ਰਹੇऽਤੀਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਜਦ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਸ਼੍ਚ ਵਿਰਰਾਮ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਚਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।