ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਬਾਲਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾ ਸਾਪਿ ਜਗਾਦ ਹ
ਉਸ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੀ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਸੁਤਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਾਨ੍ਤਾऽਤਿਕਾਨ੍ਤਾਰੇ ਤਪਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਵਦ ਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਕਾऽਭਿਧਾ
ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?
ਅਹੋ ਵਾ ਤਪਸਾਂ ਰਾਸ਼ਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤੀ ਸਤੀ
ਵਾਹ, ਤਪ ਦਾ ਢੇਰ! ਸਤੀ ਆਪ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਾ ਵਾ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਚਾਨਣ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋ, ਜਾਂ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਤਾ ਹੋ?
ਕਿਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਪਦ੍ਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੋ, ਸਦਾ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋ?
ਕਿਂ ਵਾਮ੍ਬਿਕਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤੀ ਸਤੀ 4.40.
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੰਬਿਕਾ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੀਵੰਤ ਮੂਰਤ, ਜੋ ਸਤੀ ਵਜੋਂ ਹੈ?
ਰਾਗਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਗ ਦੀ ਰਾਜਣੀ ਹੋ, ਜਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸਰਸਵਤੀ ਹੀ ਹੋ?
ਏਤਾਸੁ ਮਧ੍ਯੇ ਕਾ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਨਾਹਂ ਤਰ੍ਕਿਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਹੋ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਤਾ।
ਸਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਦੇਵੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤੁष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਨ੍ਮ ਮੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ੈਲਕਨ੍ਯਕਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਨ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ਗੇਹੇ ਸਤੀ ਸ਼ਂਕਰਕਾਮਿਨੀ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਘਰ ਸਤੀ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ।
ਅਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਸ਼ਂਕਰੇ ਤਾਪਾਦ੍ਵ੍ਰੀਡਯਾऽਹਂ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਦੁਖ ਤੇ ਲਾਜ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਠੋਰਂ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍ 4.40.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮ੍ਯਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਜਾ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਨੁਰ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਲਭਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਹਿ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਂ ਲਬ੍ਧੁਂ ਲਭਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਮ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਜਨਮ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀਯੋ ਹਿ ਯੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਪਿਛਲਾ ਪਤੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦੇਹਮਿਹ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਘੋਰਤਰਂ ਤਪਃ
ਉਹ ਸਰੀਰ ਇੱਥੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਉਥੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਤਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਦਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚੋਤ੍ਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਠਹਿਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉੱਠ ਰਹੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਨ ਦਗ੍ਧੋ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦੇਹੋ ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਨੀषਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੜਿਆ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ 4.40.
ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸੁਭ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇ।
ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ,