ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾਃ ਕਾਮੇਨ ਪੁਲਕਾਂਚਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਇੰਨੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਪਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਝਪਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਨਿਂਦ੍ਯ ਕਾਂਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੁਝ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਆਖ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕਾਚਿਨ੍ਮਾਨਸਿਕਂ ਕਾਮਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਚੁਮ੍ਬਨਂ ਮੁਦਾ
ਕੁਝ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮੇਵ ਭਰ੍ਤਾ ਚੇਤ੍ਪਰਤ੍ਰੈਵ ਯਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਸ਼ ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਇੱਜਤ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਨਯਨਾਃ ਪਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯੇਵ ਪੁਨਃਪੁਨਃ 4.39.
ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਤੇ ਵਕਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਰਤ੍ਸੁਧਾਂਸ਼ੁਵਦਨਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਮੁਦਾ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਭਵਿਤਾ ਨਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਸ਼ਿਵ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।'
ਯਸ੍ਯਾ ਅਯਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕਿਸ ਦੀ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਪਤੀ ਹੈ?'
ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਯੌ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੋਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਹਰ੍षੇਣ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਸਂਨਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਮਨੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਪ੍ਤਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਾ
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸੁਂਦਰਂ ਲਭ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, 'ਸੁੰਦਰ ਪਤੀ ਮਿਲੇ, ਏ ਸੁੰਦਰਿ!'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵਿ ਨਾਰਾਯਣਸਮੋ ਗੁਣੈਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਏ ਸਾਧਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਾ ਭਵ 4.39.
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਏ ਸੁੰਦਰਿ।
ਆਸ੍ਥਾ ਚ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਯਾਸਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਜਿੰਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੌ ਯੋਗਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗੀਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਣਿ
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਵਾਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚੇਨ ਵਾਸਸਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਕੀਤੀ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕਿਲ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਚਨ੍ਦਨਂ ਚਾਰੁ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਕਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰਾਥ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਤੁष੍ਟਯੇ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਸ਼ਤਕਂ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਧੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੌਂਫੇਰੇ ਸੋਨੇ-ਮੋਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸੌ ਦੀਵੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧੂਪ ਸਜਾਈ ਗਈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਸ਼ੀਤਤੋਯਂ ਚ ਪਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਦਦੌ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ 4.39.
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਦੁਰਲਭ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਛੇਹ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਦੇਵੀਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ।
ਦੂਤਦ੍ਵਾਰਾ ਕਾਮਦੇਵਮਾਨਿਨਾਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਸਨ, ਉਥੇ ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਚਿਹਰਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।