ਯਥਾऽऽਕਾਸ਼ੇ ਤਾਰਕਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਰਾਜਂ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਦ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਵਿਹਾਯ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕਾਵਸ੍ਥਾਂ ਦਧਤਂ ਨਵਯੌਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਛੱਡ ਕੇ ਨਵਾਂ ਜਵਾਨੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਕਾਮਂ ਕਾਮਾਤੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਤੀਨਾਂ ਚ ਸੁਤਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਰਸ ਰਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸੌਰਾਣਾਂ ਸੂਰ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍
ਸ਼ਾਕਤਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਤੇ ਸੂਰਿਆਨੁਮਤਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਕਾਲਕਾਲਸਮਂ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਉਹ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਮਾਂ, ਮੌਤ ਲਈ ਮੌਤ, ਤੇ ਡਰ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਪਾਃ ਸੁਂਦਰਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਯਾ ਵਿषਪ੍ਰਭਾ 4.39.
ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਚਾਰ੍ਵੀ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾ ਗਂਗਾਧਾਰਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਧਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਕੀਭੂਤਂ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਾਬ੍ਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਬਂਧੁਜੀਵਵਿਨਿਂਦ੍ਯੈਕਮੋष੍ਠਾਧਰਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਇੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ ਕਿ ਬੰਧੂਜੀਵ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਵੇ।
ਸਦ੍ਯੋ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾਃ ਕਾਮੇਨ ਪੁਲਕਾਂਚਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਇੰਨੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਪਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਝਪਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਨਿਂਦ੍ਯ ਕਾਂਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੁਝ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਆਖ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕਾਚਿਨ੍ਮਾਨਸਿਕਂ ਕਾਮਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਚੁਮ੍ਬਨਂ ਮੁਦਾ
ਕੁਝ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮੇਵ ਭਰ੍ਤਾ ਚੇਤ੍ਪਰਤ੍ਰੈਵ ਯਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਸ਼ ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਇੱਜਤ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਨਯਨਾਃ ਪਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯੇਵ ਪੁਨਃਪੁਨਃ 4.39.
ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਤੇ ਵਕਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਰਤ੍ਸੁਧਾਂਸ਼ੁਵਦਨਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਮੁਦਾ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਭਵਿਤਾ ਨਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਸ਼ਿਵ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।'
ਯਸ੍ਯਾ ਅਯਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕਿਸ ਦੀ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਪਤੀ ਹੈ?'
ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਯੌ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੋਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਹਰ੍षੇਣ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਸਂਨਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਮਨੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਪ੍ਤਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਾ
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸੁਂਦਰਂ ਲਭ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, 'ਸੁੰਦਰ ਪਤੀ ਮਿਲੇ, ਏ ਸੁੰਦਰਿ!'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵਿ ਨਾਰਾਯਣਸਮੋ ਗੁਣੈਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਏ ਸਾਧਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਾ ਭਵ 4.39.
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਏ ਸੁੰਦਰਿ।
ਆਸ੍ਥਾ ਚ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਯਾਸਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਜਿੰਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੌ ਯੋਗਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗੀਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਣਿ
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਵਾਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚੇਨ ਵਾਸਸਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਕੀਤੀ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕਿਲ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।