ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੁਣ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਵृਧੇ ਗੋਪਿਕਾਬਾਲੋ ਵਿਪ੍ਰਗੇਹੇ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਗੋਪਿਕਾ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਯਯੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਹृਤਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰੀष੍ਮਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਏ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਚਲੇ ਦੋਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ।
ਫਲਮੂਲਾਦਿਕਂ ਕਾਲੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਸਹੀ ਸਮੇਂ, ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਚਤੁਰ੍ਥਕੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ 1.21.
ਚੌਥੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਤਾ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਿਸ਼ਿ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਯੋ ਜਗਾਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਵਿष੍ਣੁਯਾਨੇਨ ਸਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਤੁਰੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਥ 'ਚ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਬਾਲੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰਾਤ੍
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਕਿਲ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਜਾਪ ਸਃ
ਉਥੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਚ ਘੋਰੇ ਚ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੂਲਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ 'ਚ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਸੀ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਦਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੀਂਹਰੇਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁ ਮਰ੍ਹਤਿ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਬਾਈਂ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ 'ਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ,
ਤਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰਾਯ ਚ ਧੀਮਤੇ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਰਾਸ ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਾਯ 1.21.
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਪੁਰੁषਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਕਵਚਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਵਚ ਵੀ,
ਤੇਜੋਮਣ੍ਡਲਰੂਪੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭੇ
ਉਹ ਤੇਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ,
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾ ਰੂਪਂ ਤਦਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਸਥਾਨ 'ਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਨਿਨ੍ਦੈਕਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਲੀਲਾਧਾਮ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਙ੍ਗਸਙ੍ਗਿ ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਭੰਗ ਅੰਗ-ਭੰਗ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਜਾਨੁਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਾਲਤੀਵਨਮਾਲਯਾ
ਗੋਡ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਣਿਨਾ ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 1.21.
ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਜਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਂ ਵਨ੍ਦਿਤਂ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਖੀ ਵਾਂਗ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।
ਇਦਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਧਿਆਨ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।