ਦਧਤਂ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਂ ਮਾਲਾਂ ਜਪਨ੍ਤਂ ਮਮ ਨਾਮਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵृषਭਸ੍ਥਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਜੋਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਵਾਮੇ ਮਹਾਕਾਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਕਾਲ ਸਨ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ।
ਵੇਤਾਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਭੈਰਵਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਵੇਤਾਲ, ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਤੇ ਭੈਰਵ, ਸਭ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯਂ ਦੇਵਲਂ ਚ ਕਾਣਾਦਂ ਗੌਤਮਂ ਤਥਾ 4.38.
ਉਸ ਨੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵ, ਦੇਵਲ, ਕਾਣਾਦ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਜਾਜਲਿਂ ਕਰਖਂ ਕਰ੍ਣਂ ਲੋਮਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਾਜਲੀ, ਕਰਖ, ਕਰਨ, ਲੋਮਸ਼ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਾਤਾਤਪਂ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਮष੍ਟਾਵਕ੍ਰਂ ਮਰੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਸ਼ਾਤਾਤਪ, ਪਾਰਿਭਦਰ, ਅਸ਼ਟਾਵਕਰ ਤੇ ਮਰੁਦਭਵ—
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਸ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ ਨਨਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਸ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਲੰਮਾ ਲੈਟ ਕੇ ਦੰਡਵਤ ਕਰਦਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਆਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਵਾ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਧਰਮਦੱਤ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਹਿਮਾਲਯ ਉਵਾਚ
ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਿਵਦੋऽਨਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੋ, ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਨੰਤ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਕृਤਃ ਪ੍ਰਕृਤੀਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ ਯੇषੁ ਰੂਪੇषੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਤ੍ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹੋ, ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਆਦਿ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ। ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਜਨਕ ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹੋ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਸਾਰੀ ਜੋਤ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ।
ਵਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਦਾਹਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹਵਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਰੁਣ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅੱਗ ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋ ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁਃ ਕਾਲਕਾਲੋ ਯਮਾਨ੍ਤਕਃ ।। 4.38.
ਤੁਸੀਂ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੌਤ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਹੋ, ਤੇ ਯਮ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਵੇਦਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੇਦਕਰ੍ਤਾ ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵੇਦ ਹੋ, ਵੇਦ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਤੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਜਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੰਤਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਪ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਪ ਹੋ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਅਹੋ ਸਰਸ੍ਵਤੀਬੀਜਂ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮਿਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਹੋ; ਇਥੇ ਕੌਣ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਤਮਾਬੋਧ੍ਯ ਚਾਵਰੁਹ੍ਯ ਵृषਾਚ੍ਛਿਵਃ
ਉਥੇ, ਜਾਗ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਛ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਤੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਏ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਭਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਾਰ੍ਣਵੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਭੈ ਤੋਂ, ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਘਰਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਘਰਵਾਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋ ਲਭੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜਿਸਦਾ ਰਾਜ ਖੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਰਾਜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਭੀਰੇऽਤਿਜਲਾਕੀਰ੍ਣੇ ਭਗ੍ਨਪੋਤੇ ਵਿषਾਦਨੇ
ਗਹਿਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਹੋਣ, ਜਹਾਜ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ—
ਸਰ੍ਵਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਹਿਮਗਿਰਿਰ੍ਵਸਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਾਦਿਕਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਧੁਪਾਰਕ ਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਮੇਨਕਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨਕਾ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਵਸਨ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੈ।