ਚਕਾਰ ਵੇषਮਤੁਲਂ ਦਧਾਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਦੁੱਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਇਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਲਏ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਂ ਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਾ ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦਰ੍ਪਣੇ ਮੁਖਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਆਰਕ੍ਤ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗਲਂ ਨਿਰ੍ਮਲਾਞ੍ਜਨਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲੀ ਮਾਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸੁੱਚੇ ਸੁਰਮੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸੁਕੋਮਲੌष੍ਠਯੁਗੁਲਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਰਾਗਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੌਠ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਪਾਨ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ।
ਰਤ੍ਨਕੁਂਡਲਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਗਂਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਤ੍ਯਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍ 4.38.
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬੜੀ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ।
ਗਜਮੁਕ੍ਤਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਚਾਰੁਨਾਸਿਕੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਕਬਰੀਭਾਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟਾਂ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨ ਵਰ੍ਣਾਭਂ ਚਾਰੁਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਛਾਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋਣੇ ਸਿਨੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ, ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਧ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਨਿਮ੍ਨਨਾਭਿਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੱਟ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਤਲੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਭੀ ਖੱਡ ਵਿਚ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਮ੍ਭਾਸ੍ਤਂਭਵਿਨਿਂਦ੍ਯੈਕਮੂਰੁਯੁਗ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਣੇ ਰਾਣੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਨਾਜੁਕ, ਕੇਲਾ ਦੇ ਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਪਦਯੁਗ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋਣੇ ਪੈਰ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ।
ਦਧਤਂ ਰਤ੍ਨਮਞ੍ਜੀਰਂ ਰਾਜਹਂਸਾਨੁਕਾਰਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨ ਜੜੇ ਪਾਜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਰਾਜ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਕਰਂ ਸੁਕੋਮਲਤਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮੁਕੁਰਂ ਲੀਲਾਕਮਲਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.38.
ਉਹ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦਾ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਪਣ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰੂਪਮਤੁਲਂ ਦਧ੍ਯੌ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਬਨ੍ਧੁਂ ਸਾਧ੍ਵੀਵਰ੍ਗਂ ਸਹੋਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ, ਮਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਫਿਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਧਤਂ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਂ ਮਾਲਾਂ ਜਪਨ੍ਤਂ ਮਮ ਨਾਮਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵृषਭਸ੍ਥਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਜੋਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਵਾਮੇ ਮਹਾਕਾਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਕਾਲ ਸਨ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ।
ਵੇਤਾਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਭੈਰਵਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਵੇਤਾਲ, ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਤੇ ਭੈਰਵ, ਸਭ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯਂ ਦੇਵਲਂ ਚ ਕਾਣਾਦਂ ਗੌਤਮਂ ਤਥਾ 4.38.
ਉਸ ਨੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵ, ਦੇਵਲ, ਕਾਣਾਦ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਜਾਜਲਿਂ ਕਰਖਂ ਕਰ੍ਣਂ ਲੋਮਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਾਜਲੀ, ਕਰਖ, ਕਰਨ, ਲੋਮਸ਼ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਾਤਾਤਪਂ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਮष੍ਟਾਵਕ੍ਰਂ ਮਰੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਸ਼ਾਤਾਤਪ, ਪਾਰਿਭਦਰ, ਅਸ਼ਟਾਵਕਰ ਤੇ ਮਰੁਦਭਵ—
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਸ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ ਨਨਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਸ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਲੰਮਾ ਲੈਟ ਕੇ ਦੰਡਵਤ ਕਰਦਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਆਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਵਾ ਗਿਆ।