ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਤਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਾਧੁਸਂਗਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੈਵੇਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੌਕੇ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੈ।
ਯੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਹਰਿਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਤਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਮੁਨਿਸਂਸਦਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਹੀ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਸੁਚਿਰਂ ਚ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਲਬ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਃ 4.37.
ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨੈਵਦ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਨੈਵੇਦ ਨਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ—ਇਸ ਕਰਕੇ—
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੇ ਲੋਕਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਤਵ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਨੈਵੇਦ ਖਾਣਗੇ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਾਤਾ ਰੁਰੋਦ ਪੁਰਤੋ ਵਿਭੋਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੋ ਪਈ।
ਤਦਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਿਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਕਰੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਰ੍ਨੀਰਂ ਸਂਮृਜ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਸੁੱਟਦੇ ਰਹੇ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਦੇਹਂ ਸਤਤਂ ਤਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਹਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਨੈਵੇਦ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲਿਙ੍ਗੋਪਰਿ ਚ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਦੇਵਾਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ 4.37.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਮਮਾਪਰਾਧਮਖਿਲਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰ।
ਮਾਂ ਭृਤ੍ਯਂ ਤਪਸਾ ਕ੍ਰੀਤਂ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨੌਕਰ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਅਹੋ ਗੋਲੋਕਨਾਥਸ੍ਥ ਗੁਣਾਤੀਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ
ਹਾਏ! ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਲੇਪ ਹੈ।
ਸਾਕਾਰੇ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰੇ ਨਿਤ੍ਯੇ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੀਏ।
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪੇ ਚ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਨੋਹਰੇ ੪੫ ਇਚ੍ਛੈਵ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਹਂ ਦਾਤੁਮਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਉਪਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਮਿਤ੍ਰਭੇਦੋ ਭਵੇਦ੍ ਦੂਰਂ ਤਤ੍ਸਂਮ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਪੁਰਾ
ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰੀਤ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਨਾਥਸ੍ਯ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਸਾ 4.37.
ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸੁਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਚਾਹੀ ਨਿਰਲੇਪ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜੋਤਿ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਹਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਵਸ਼ੇषਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਤ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾਦਰ੍ਪਵਿਮੋਚਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੁರ್ಗਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭੂਯ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿਚੋਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।