ਤਦਾ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਞ੍ਚਿਤੋ ਮਾਯਯਾऽਸੁਰਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤ ਛਲ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਭੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਨਵੋ ਮੁਦਾ 4.36.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਬਭੂਵ ਚੂਰ੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਗਰ੍ਵੋ ਜਗਾਮ ਬੋਧਿਤੋ ਮਯਾ
ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੈਤ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਗਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਕੋऽਯਂ ਪਤਙ੍ਗਵਦ੍ਦੈਤ੍ਯ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਰਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਦੈਤ ਤਾਂ ਕੀਟ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ,' ਤੇ ਜੰਗ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਚਿਰਂ ਬਭੂਵ ਸਮਰਂ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਲੰਮਾ ਚੱਲਿਆ—ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਯਯਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੀਏ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਿਆ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਪਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਸੁਰੋ ਬਲੀ
ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਜਘਾਨ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੋਪਤਃ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮੁੱਕ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੋਪਾਦ੍ਦਾਨਵਪੁਂਗਵਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ।
ਸਰਥੇ ਪਾਤਿਤੇ ਰੁਦ੍ਰੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਭਿਯਾ 4.36.
ਜਦੋਂ ਰੁਦਰ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਡਰ ਗਏ।
ਹਰਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਾਮੇਵ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭਯਕਾਰਣਮ੍
ਹਰ ਨੇ ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਡਰ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾऽਹਂ ਕਲਯਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵृषਰੂਪਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਵੱਛ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਕਵਚਂ ਸ੍ਵਸ਼ੂਲਮਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੂਲ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੂਲੇਨ ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਹਰਃ
ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਹਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਪਾਤ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੀਭੂਤਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਸੂਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ਼ਙਕਰੋ ਦਰ੍ਪਂ ਵਿਘ੍ਨਬੀਜਂ ਤਤੋ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸੀ।
ਤਤੋऽਹਂ ਵृषਰੂਪੇਣ ਵਹਾਮਿ ਤੇਨ ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਵੱਛੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਃਸ੍ਵਰੂਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੇ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਨਿਦ੍ਰਾਦਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਯਾਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਲਾਃ
ਨੀੰਦ ਆਦਿਕ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾ ਹਨ।
ਮਮ ਕਲ੍ਯਾਣਾਧਿਦੇਵੋ ਹਰ੍षਰੂਪੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ 4.36.
ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਧਿਦੇਵੀ ਮੇ ਸਰ੍ਵਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨਃ
ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਮਾਲਕ ਦੇਵੀ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹਨ।
ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਸ੍ਤਵ ਕਲਾ ਅਤ ਏਵ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਕਲਾ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮੇ ਵਾਯਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੂਰਜ ਤੇਜ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਮ ਸ਼ੂਨ੍ਯੋ ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਮਦਨੋ ਮਾਨਸੋਦ੍ਭਵਃ
ਮੇਰੀ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਹਾ-ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਮਦਨ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਸृष੍ਟਿਬੀਜਾਨਿ ਮਹਦਾਦੀਨਿ ਚੈਵ ਹਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਬੀਜ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਤ ਆਦਿ।
ਜੀਵੋ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਭੋਗਾਧਿਕਾਰਕਃ
ਜੀਵ ਮੇਰਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਥਦੇਹੋऽਯਂ ਮਮ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਸਰੀਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਈ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਰਾਧੇ ਸ਼ਿਵਦਰ੍ਪਵਿਮੋਚਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਧੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।