ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ ਵਿਧਿਃ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ 4.35.
ਫਿਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਹृष੍ਟਿਯੋਗੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ فرمایا: ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਸਂਮੋਹਨਂ ਸਮੁਦ੍ਵੇਗਂ ਬੀਜਸ੍ਤਂਭਿਤਕਾਰਣਮ੍
ਤੂੰ ਮੋਹ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਬੀਜ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯੈਤਾਨ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਮੋਹਨਂ ਕੁਰੁ
ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਫੜ ਲੈ—ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਦੇ।
ਬਾਣਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਜਗਦ੍ਵਿਧਿਃ
ਤੀਰ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕਾਮੋ ਮਨਸਾऽऽਲੋਚ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੈਸ਼੍ਚ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯੈਃ ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਚ
ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਰੋਕੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕਦੇ,
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਹੋਸ਼ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਧਾਵਨ੍ਤਂ ਹਤਚੇਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤੇ ਤਾਂ ਸਮੀਪੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਮੂਚੁਃ ਪਿਤਰਂ ਕ੍ਰੁਧਾ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਰੱਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ,
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਨੀਚਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਕਰੋषਿ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ਵਿਧੇ ।। 4.35.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਨੀਚਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੂਮਿਵ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵੇਦਕਰ੍ਤਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਂਭੋਕ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੇਦ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਗੁਰੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਚ ਯਾ ਸਤੀ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਸਤੀਆ ਹੈ,
ਪ੍ਰਸੂਃ ਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਃ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਸ, ਆਪਣੀ ਧੀ,
ਸ੍ਵਾਭੀष੍ਟਸੁਰਪਤ੍ਨੀ ਚ ਧਾਤ੍ਰਿਕਾऽਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਯਿਕਾ
ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦਾਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ,
ਏਤਾ ਵੇਦਪ੍ਰਣੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾਤਰਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹਨ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਤਾऽਨ੍ਨਦਾਤਾ ਚ ਜ੍ਞਾਨਦਾਤਾऽਭਯਪ੍ਰਦਃ
ਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ,
ਏਤਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾ ਯ ਏਤਾਞ੍ਜਨਕਾਨਪਿ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਉਲੰਘਣ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਾਨਨ੍ਧਕੂਪੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੂਰਤੋ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਾਃ
ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਹਨੇਰੇ ਖੱਡ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਵੈ ਸ਼ਮਨਸ੍ਯ ਚ 4.35.
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰਤੋ ਦੂਰਂ ਗਚ੍ਛ ਕਾਮਾਰ੍ਤਮਾਨਸ
ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾ।
ਗੁਰੋਰ੍ਦੋषਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਪੰਡਿਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਯਦਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਸ਼ਪਨ੍ਤਂ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੜ੍ਹਾ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਚ ਨਿਨ੍ਦਤਿ ਗੁਰੁਮਿष੍ਟਂ ਸੁਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪੁਰੀषਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾ ਯਮਤਾਡਨੈਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਨ੍ਮੁਖਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਯੋਗੇਨ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ षਟ੍ਚਕ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਿਰੁਦ੍ਧ੍ਯ ਚ
ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਛੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ,
ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।