ਪਾਰਾਵਤਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸ਼ੁਕਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮুনি, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਕਬੂਤਰ ਤੇ ਸੌ ਤੋਤਾ ਦਿਤੇ।
ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਨਗਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸੌ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਤੇ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਤਨ ਦਿਤੇ।
ਦਦੌ ਤੈਜਸਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂषਣਾਨਾਮਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿਤੇ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ।। ਜਗਾਮ ਬਦਰੀਂ ਗੋਪੋ ਮਨੋਗਾਮੀ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦਿਤਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੋਪ ਬਣ ਕੇ ਬਦਰੀ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਂ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਉਥੇ, ਸੋਹਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚ ਵਿष੍ਣੁਵਿਮਾਨੇਨ ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ ਹਰੇਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਹਰਿਦਾਸੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪਾਈ ਤੇ ਹਰਿ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਕਲਾਵਤੀ ਨਾਥੇ ਉਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਹ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਰੋਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਾਤਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ 1.20.
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ 'ਮਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਾ ਵਿਪ੍ਰਗੇਹੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚ ਸੁषਾਵ ਤਨਯਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਯੋषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਬਾਲਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਕਾਮਦੇਵਾਧਿਕਂ ਰੂਪੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਕਸ਼ੁਭਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ 'ਚ ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤਪਾਦਾਦਿਵਲਿਤਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਸੋਹਣੇ, ਗੱਲਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਖਣ 'ਚ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਕਰਯੁਗ੍ਮਂ ਵਾऽਤੁਲਂ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਤਨਾਰ੍ਥਿਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਚਲਾਕ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪੁਪੋष ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਾਂ ਚ ਸਪੁਤ੍ਰਾਂ ਚ ਯਥਾ ਸੁਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਜ੍ਞਾਨਯੁਕ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਮृਤਃ ਸਦਾ
ਸੌਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗੀਯਤੇ ਸਤਤਂ ਕृष੍ਣਯਸ਼ੋਨਾਮਗੁਣਾਦਿਕਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਯਸ਼, ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨੀਂ ਗਾਥਾਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗਾਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਧੂਲਿਧੂਸਰਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਧੂਲਿਨੈਵੇਦ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਧੂੜ ਦਾ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਮਾਹ੍ਵਯਤੇ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਾਯ ਚੇਨ੍ਮੁਨੇ
ਜੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਖਾਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਵ੍ਯੁਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਵਾऽਪਿ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਰਥ ਜਾਂ ਨਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਨਾਰਂ ਦਦੌ ਜਨ੍ਮਕਾਲੇ ਤੇਨਾਯਂ ਨਾਰਦਾਭਿਧਃ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਮਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਰਦ ਨਾਂ ਪਿਆ।
ਦਦਾਤਿ ਨਾਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਬਾਲਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਲਕਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਚਾ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਰਦਸ੍ਯੈਵ ਬਭੂਵ ਬਾਲਕੋ ਮੁਨੇ
ਨਾਰਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਥਂ ਨਾਮ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੇਤਿ ਮਂਗਲਮ੍ ।। 1.21.
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਦਾ ਨਾਰਦ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆ?
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਦਦੌ ਪੁਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤੇਨਾਯਂ ਨਾਰਦਾਭਿਧਃ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਰਦ ਨਾਂ ਪਿਆ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਕਥਂ ਸ ਨਾਰਦਾਭਿਧਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਨਾਰਦ ਕਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਨਰਾਨ੍ਦਦੌ ਤਤ੍ਕਣ੍ਠਂ ਚ ਤੇਨ ਤਨ੍ਨਾਰਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਾਰਦ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਬਾਲਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦਾਤ੍ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ਤਃ
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।