ਅਸ੍ਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਪ੍ਰਲਯੇ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਮਮ
ਮੇਰੀ ਧੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਜਨ੍ਮ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਵਾਚ ਕृਪਯਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੂਤੋ ਭਵ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚੇਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਪੂਤਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਾਨਿ ਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਿ ਸ਼ਾਪਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕृਤਿਹੇਲਨਾਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਗੋਲੋਕਂ ਮਮਾਲਯਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਤੁਰੰਤ ਗੋਲੋਕ, ਮੇਰੇ ਸਰਵੋਤਮ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਭਜ ਕਲ੍ਯਾਣ ਸृष੍ਟਿਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਕਲਿਆਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਬੀਜ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਤਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਕੇऽਪਿ ਵੇਸ਼੍ਯਾऽਭਿਸ਼ਾਪਤਃ
ਤੇਰਾ ਮੰਤਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਔਰਤਾਂ।
ਤਦਾ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀਜਲੇ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤੇ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਮੁਦਾ 4.35.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਧਿਰਾਗਤ੍ਯ ਗੋਲੋਕਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ ਆਗਤ੍ਯ ਮਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਆ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਰਤਿਂ ਚਿਰਤਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਿਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾ
ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਔਰਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਂਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਚਤੁਰ ਔਰਤ ਅਤੇ ਚਤੁਰ ਪੁਰਖ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪਰਾਧੀਨਃ ਕਾ ਰਤਿਃ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀषੁ ਮੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਪਰਧੀਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਚੰਚਲ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਆਨੰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦਦृਸ਼ੁਬ੍ਰਰ੍ਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਥਾਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸ਼ਰਚ੍ਛੀਤਾਂਸ਼ੁਵਦਨਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯੈਕਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍ 4.35.
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਦੰਦ ਬੜੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਕਰ੍ਣਮੂਲਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਨਿਕੇੜੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਨਵਯੌਵਨਾਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਨਰਮ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਨਵਾਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਵੀਣਾਪੁਸ੍ਤਕਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮੁਦ੍ਰਾਕਰਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਭਾਰਤੀਂ ਮੁਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੀਵ ਸੁਖਸਂਭੋਗੇ ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਸਤਤਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੱਸ ਪਈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਨ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਹਸਿ ਫਲਦਾਤਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਯਾਸ੍ਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਮਹਾਨ੍ਦੋषੋ ਹਿ ਯੋषਿਤਃ
ਇਕ ਔਰਤ ਵਾਸਤੇ, ਮੌਜੂਦ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।