ਆਸੁਰਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ 4.33.
ਆਸੁਰੀ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਸੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ—
ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਦਮਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਕਰਦਮ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ—
ਸ਼ਾਤਾਤਪਃ ਪਿਪ੍ਪਲਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਕੁਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਸ਼ਾਤਾਤਪ, ਪਿੱਪਲਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ—
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਾਸ੍ਤੀਕਸ਼੍ਚ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜਰਤਕਾਰੁ, ਆਸਤੀਕ ਅਤੇ ਵਿਭਾਂਡਕ—
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਨਾਗਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਤਦ੍ਧਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਸਾ
ਉਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੀ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਯੁਯੁਜੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਵਿਭੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਟਿਕਾਇਆ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਂ ਕਥਮੇषਾ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ?'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਵਚਨਮੁਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਂ ਚ ਚਿਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਜਹਾਸ ਮੁਨਿ ਸਂਸਦਿ
ਉਸ ਨੇ ਨਵਾਂ ਨਾਚ ਅਤੇ ਗੀਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੱਸ ਪਏ।
ਜਹਸੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਧਿਕੇ 4.33.
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਹੱਸ ਪਏ, ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ।
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚੁਕੋਪ ਕੁਲਟਾ ਹਾਸ੍ਯਵ੍ਯਾਜੇਨ ਸਂਸਦਿ
ਉਹ ਕੁਲਟਾ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੱਸਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।
ਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਨੇਤ੍ਰਾ ਚ ਕੋਪਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਾ ਸਂਬੋਧ੍ਯੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾ ਯਥਾ ਰੁषਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕੌਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੋਹਿਨ੍ਯੁਵਾਚ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਕਿਂ ਵਾ ਵੇਦਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਂ ਤਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਲਟ ਕੀ ਹੈ?
ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਯਤ੍ਸ੍ਪृਹਾ ਸ ਕਥਂ ਹਸਸਿ ਨਰ੍ਤਕੀਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਚਣ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦਾ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਸਤਾਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਤਦਤ੍ਯਨ੍ਤਵਿਡਮ੍ਬਨਮ੍
ਜੋ ਸਚਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ।
ਯਤੋ ਹਸਸਿ ਗਰ੍ਵੇਣ ਤਤੋऽਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵਾਚਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਨਿਬੋਧ ਵਚਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਿਆ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ।
ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸ ਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯੁਪਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਵਸਤੂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਵ ਮਾਘ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਾ ਪੁਨਃ 4.33.
ਤੇਰੇ ਮਾਘ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਪੁਨਃ ਪੂਜਾ ਨ ਭਵਿਤਾ ਯਾ ਗਤਾ ਸਾ ਗਤੈਵ ਚ
ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਜੋ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਵਿਜ੍ਵਰਾ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਯਂ ਕਥਂ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਜਗਦ੍ਵਿਧਿਰਤਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ?
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਚਕਮ੍ਪੇ ਨਤਕਨ੍ਧਰਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਕੰਪ ਗਿਆ।
ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਗृਹਾਨ੍ਯਯੁਃ
‘ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਲੋ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਂ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨਾਰਾਯਣਾਭਿਧਮ੍
ਉਥੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਸਮੀਪਤਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਉਥੇ ਹੀ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਦੀਨਬਨ੍ਧੁਂ ਦਯਾਸਿਨ੍ਧੁਂ ਵਿਪਤ੍ਤਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਸਾਰਂ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਗਤਾਂ ਚ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਦੁਖੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਧਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ, ਲਾਭਦਾਇਕ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: