ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਯ ਪਞ੍ਚ ਬਾਣਾਨ੍ਨਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਤੀਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਚਲਾਏ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਬੀਜਂ ਜ੍ਵਲਦਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਚੇਤਨਹਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਜਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੇਤਨਾ ਖੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਮੋਹਾਯ ਪਿਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕ ਭੇਜਦੀ ਹੈ।
ਨਿਯੁਜ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਿਕਾਰਂ ਚਕਾਰ ਹ । षਟ੍ਪਦਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਜੁਗੁਞ੍ਜੇ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭੰਵਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸਤਤਂ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭ੍ਰਾਮ ਚ ਮਧੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਥੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੰਵਰਾ ਆਪ ਹੀ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੋਹਿਨੀ ਭਾਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਉਹ ਭਾਵ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸ ਪਈ।
ਵਿਧਾਤਾ ਬੁਬੁਧੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧਨਿਬਨ੍ਧਨਮ੍ 4.32.
ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਨਸਾ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਹृਤ੍ਪਙ੍ਕਜਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ, ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਦੁष੍ਕੀਰ੍ਤਿਜਲਪੂਰ੍ਣੇ ਚ ਦੁष੍ਪਾਰੇ ਬਹੁਸਂਕਟੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਤੇ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਵਿਸ੍ਮृਤਿਬੀਜੇ ਚ ਵਿਪਤ੍ਸੋਪਾਨਦੁਸ੍ਤਰੇ
ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਪੈਰ ਔਖੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮੋਰ੍ਮਿਸਂਘਸਹਿਤੇ ਯੋषਿਨ੍ਨਕ੍ਰੌਘਸਂਕੁਲੇ
ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਾਮृਤਰੂਪੇ ਚ ਪਰਿਣਾਮਵਿषਾਲਯੇ
ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਰਣ੍ਯਾ ਵਿਜ੍ਞਾਨੈਰੁਦ੍ਧਰਾਸ੍ਮਾਨਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਮਝ ਦੀ ਨੌਕ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚੱਪੂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਾਨੂੰ ਇਥੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੱਲ।
ਮਦ੍ਵਿਧਾਃ ਕਤਿਚਿਨ੍ਨਾਥ ਨਿਯੋਜ੍ਯਾ ਭਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਵੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੋऽਯਮੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਹੀ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇ ਨਾਥ ਕਰੁਣਾਸਿਨ੍ਧੋ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ 4.32.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਰਚਨਹਾਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਮਮ ਮਾਯਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਂਜ੍ਞਾਨਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਮਨੋਮਤ੍ਤਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਕਾਮਾਸਕ੍ਤਂ ਨਿਵਾਰਯਨ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਨ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ,
ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਾਂਕੁਸ਼ੇ ਨੈਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੇਨ ਰਾਧਿਕੇ
ਰਾਧਿਕਾ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮੋਹਿਨ੍ਯੁਵਾਚ ਕਰੋਤ੍ਯਾਕृष੍ਯ ਸਂਭੋਗਂ ਯਃ ਸ ਏਵੋਤ੍ਤਮੋ ਵਿਭੋ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਫੁਟਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਨਾਰ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਹਿ ਯਃ
ਜੋ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਾਮਾਰ੍ਤਯਾ ਚ ਯਃ
ਤੇ ਜੋ ਕਾਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਗृਹੀ ਤਪਸ੍ਵੀ ਕਾਮੀ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਘਰਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਪਸੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਆਈ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਨष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਭ੍ਰष੍ਟਰੂਪਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਕਲ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਜਗਤੀਨਾਥ ਪਾਰਂ ਕੁਰੁ ਸ੍ਮਰਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਠੋ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿਓ।
ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ—