ਕੇਚਿਤ੍ਪਠਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਕਈ ਲੋਕ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਰਥ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਵਘਾਤੀ ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਤਪਸੀ, ਨੌ ਵਾਰੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਤੇ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ—
ਕਾਚਿਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਤਦਾਹਾਰਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾऽਙ੍ਗ ਵਿਕ੍ਰਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਿਆ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੇਚ ਕੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇषਾਮਾਲਿਙ੍ਗਨੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਖਣ੍ਡਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲੇ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਬੀਜਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨਕੋ ਹਰਿਃ
ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਬੀਜ, ਹਰੀ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਕਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਾ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਵੇਖਣ ਆਈ।
ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਯਾ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤਾ
ਉਹ ਖੁਦ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਈ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪਾਦਰਜਸਾ ਯਸ਼ਸਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤਃ 4.32.
ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਚਕਮ੍ਪੇ ਕੁਲਟਾਭਯਾਤ੍
ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਆਪ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਯ ਪਞ੍ਚ ਬਾਣਾਨ੍ਨਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਤੀਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਚਲਾਏ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਬੀਜਂ ਜ੍ਵਲਦਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਚੇਤਨਹਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਜਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੇਤਨਾ ਖੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਮੋਹਾਯ ਪਿਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕ ਭੇਜਦੀ ਹੈ।
ਨਿਯੁਜ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਿਕਾਰਂ ਚਕਾਰ ਹ । षਟ੍ਪਦਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਜੁਗੁਞ੍ਜੇ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭੰਵਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸਤਤਂ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭ੍ਰਾਮ ਚ ਮਧੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਥੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੰਵਰਾ ਆਪ ਹੀ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੋਹਿਨੀ ਭਾਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਉਹ ਭਾਵ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸ ਪਈ।
ਵਿਧਾਤਾ ਬੁਬੁਧੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧਨਿਬਨ੍ਧਨਮ੍ 4.32.
ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਨਸਾ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਹृਤ੍ਪਙ੍ਕਜਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ, ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਦੁष੍ਕੀਰ੍ਤਿਜਲਪੂਰ੍ਣੇ ਚ ਦੁष੍ਪਾਰੇ ਬਹੁਸਂਕਟੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਤੇ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਵਿਸ੍ਮृਤਿਬੀਜੇ ਚ ਵਿਪਤ੍ਸੋਪਾਨਦੁਸ੍ਤਰੇ
ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਪੈਰ ਔਖੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮੋਰ੍ਮਿਸਂਘਸਹਿਤੇ ਯੋषਿਨ੍ਨਕ੍ਰੌਘਸਂਕੁਲੇ
ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਾਮृਤਰੂਪੇ ਚ ਪਰਿਣਾਮਵਿषਾਲਯੇ
ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਰਣ੍ਯਾ ਵਿਜ੍ਞਾਨੈਰੁਦ੍ਧਰਾਸ੍ਮਾਨਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਮਝ ਦੀ ਨੌਕ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚੱਪੂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਾਨੂੰ ਇਥੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੱਲ।
ਮਦ੍ਵਿਧਾਃ ਕਤਿਚਿਨ੍ਨਾਥ ਨਿਯੋਜ੍ਯਾ ਭਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਵੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੋऽਯਮੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਹੀ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇ ਨਾਥ ਕਰੁਣਾਸਿਨ੍ਧੋ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ 4.32.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਰਚਨਹਾਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,