ਯਾ ਮਾਂ ਯਾਸਿ ਹਿ ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਚ ਕਾਮੁਕੀ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਸੀ ਔਰਤ ਚਲਾਕ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪੁਰੁषਂ ਵਿਪਰੀਤਂ ਵਿਡਮ੍ਬਨਮ੍
ਜੇ ਔਰਤ ਮਰਦ ਕੋਲ ਉਲਟ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਤੁ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮੇਵ ਚ
ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇ।
ਭਵੇਦ੍ਦੂਰਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੂਲ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੱਟ ਕੀਮਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਚਾਰੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਯਾਤਿ ਪਰਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਲੋਕ ਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸ ਪੂਜ੍ਯੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਪੂਜ੍ਯੋ ਯਦ੍ਰਤਿਃ ਪਰਵਸ੍ਤੁषੁ
ਉਹ ਇਜ਼ਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾ ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ
ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਵੇਦਵਿਰੁਦ੍ਧੇ ਚ ਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਕੰਮ ਵੇਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਸਤ ਵੀ ਪੱਕਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੌ ਤੁष੍ਟੇ ਜਗਤ੍ਤੁष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰੁष੍ਟੇ ਭਵੋ ਰਿਪੁਃ 4.32.
ਜਦ ਹਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵੈਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕੀਯਾਚਰਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵੇ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਬੇਵਫਾ ਔਰਤ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਸਾਮੇਵਂਵਿਧਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਯਾਤਿ ਪਰਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਭਵੇ ਰਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੇषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤਮ੍
ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਜ-ਸਵਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈਕੁਲ੍ਯਾਨ੍ਨਹਿ ਤਤ੍ਸਾਧ੍ਯਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਮੇਵ ਕੇਵਲਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ ਸਾ ਚ ਕੋਪਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਾ
ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ—ਸਿਰਫ ਆਮ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੋਹਿਨ੍ਯੁਵਾਚ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਬੋਧਿਤਾ ਨੀਤਿਰ੍ਮਨੋ ਮੇ ਨ ਸ੍ਥਿਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਤੇਰੇ ਸਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰਾ ਮਨ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਃ
ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹਾਂ।
ਨਿषਿषੇਧ ਚ ਮਾਂ ਰਮ੍ਭਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਰੰਭਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਮਧੁਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਪੇਨ ਸ ਜਗਾਮ ਹਤੋਦ੍ਯਮਃ 4.32.
ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸਮਧੂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇष੍ਵੇਵ ਮੇ ਜਾਡ੍ਯਂ ਬਭੂਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵਿਭੋ
ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਤਵਾਸ਼੍ਲੇषਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਜ੍ਵਰਾऽਹਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਸਨ੍ਤੋ ਗਰ੍ਵਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜੀਵਿਨਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਜੀਵ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਰਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਨृਪਤਿਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦਦਤਿ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਰਾਜਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹੈ (ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਹਕਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਦ੍ਵਾਹਨਪਾਲਕਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਭਾਰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਵਾਹਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਠਰਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਕृਮਯੋ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਦੈਵਦੋषਤਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੰਦ ਵਿਚ ਕੀੜੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਥੇ ਮਲ-ਪਿਸਾਬ ਵਿਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਸੁਰਾ ਨਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤਵਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੀਚ ਜੀਵ।
ਕੇਚਿਦ੍ਭੂਪਾ ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ 4.32.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰਾਜੇ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਮੂਰ੍ਖਾਃ ਕੇਚਿਦਨ੍ਧਾਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੂਰਖ, ਕੁਝ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।