ਅਭਾਰ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰ ਤਾਮ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਵ ਤ੍ਸਲਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ, ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਮਦਂਸ਼ੇਨ ਚ ਮਤ੍ਸਮਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਤੁਲਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦੁੱਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਵਚ।
ਵਰਂ ਦਾਤੁਮਿष੍ਟਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਿਤੇਤਿ ਚ
ਇੱਛਤ ਦੇਵੀ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਵਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੋऽਸਿਤਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਅਸੀਤ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਸੁਤੇਤਿ ਚ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਪੁੱਤਰ।
ਕਾਲੇਨ ਚ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾਂਸ਼ੇਨ ਬਭੂਵ ਹ 4.30.
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਸੁਯਜ੍ਞਨृਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਵਤੀਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਯਜ्ञ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਮਾਲਾਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਰਹਸਿ ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਤਯਾ ਸਹ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਸ ਵਿਰਤੋ ਬਭੂਵ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ਯਨਾਦ੍ਵਿਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਛੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਕਾਨ੍ਤਾ ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸਤੀ
ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਤੀ ਪਤਨੀ—
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਨ੍ਤੀ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਠ ਕੇ, ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਈ।
ਆਹਾਰਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਗਹ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ ਦੈਵੇਨ ਰਮ੍ਭਾ ਸ਼ृਂਗਾਰਲੋਲੁਪਾ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰੰਭਾ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਚ ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ 4.30.
ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਣ ਲੱਗੀ।
ਰਮ੍ਭੋਵਾਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਠੋਰਂ ਰਹਸਿ ਭਜ ਮਾਂ ਸੁਖਦਾਯਿਕਾਮ੍
ਰੰਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਅਨੰਦ ਲੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਰੇषੁ ਵਰਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰਾ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਖੁਦ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਞਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਭੂਪਾਲਾ ਭਾਰਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਹੇਤੁਕਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਵਰਗ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤਨਯੋਰ੍ਯੁਗ੍ਮਮੂਰ੍ਵੋਰ੍ਮੇ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮੁਖਪਂਕਜਮ੍
ਮੇਰੇ ਦੋਣੇ ਸਤਨ, ਮੇਰੀ ਚੌੜੀ ਜੰਘਾਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਕੰਵਲ ਵਰਗਾ ਮੁਖ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਸਃ ਸੁਖਸਾਰਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨਾਮਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਃ
ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਰਸ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮੂਲ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਨਵੋ ਵਾऽਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਵਾऽਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਰਹਸ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਨ ਭਜੇਦ੍ਯੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਆਈ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ—
ਸਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਧਭਾਕ੍ਤਚ੍ਛਾਪੇਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਠੁਕਰਾਈ ਹੋਈ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋਪਸ੍ਥਿਤਾ ਤਂ ਯਥਾ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ
ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਭਟਕਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਏ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਇਆ—
ਪਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਾਰਂ ਜਾਨਾਤਿ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ 4.30.
ਭਟਕਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।