ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਵਰੈਃ 4.30.
ਉਹ ਰਥ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗੇ ਉੱਤਮ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾ ਹਰੇਃ ।। ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਨਰੂਪਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਾਧਿਕੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਹਰੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਕੇ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਧृਤਵਨ੍ਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਦੇਹਂ ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੇ ਗੋਲੋਕਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਅਤਿਖਰ੍ਵਜਨਾਕਾਰਸ੍ਤੇਜੀਯਾਨਤਿਕੁਤ੍ਸਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਥਂ ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਭਸ੍ਮ ਦੇਹਾਦਸ੍ਯ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਭਸਮ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਰਥਸ੍ਥਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਸਦ੍ਯੋ ਗੋਲਕਂ ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਤੁਰੰਤ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਚ ਸਤ੍ਕਾਰਮਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਂਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ਕਥਾਂ ਕਥਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤਰਗਤਾਮਪਿ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛ੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇ ਵਿਦੁषਾਂ ਮੁਖਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇਗੀ।
ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰੋ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ 4.30.
ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਮਨਸ੍ਕਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਸ ਵਿਤृਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਕਿਂ ਗੋष੍ਪਦੋਦਕਪਾਨਤਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕੀ ਉਹ ਗੋ-ਪਦ ਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਵੇਦਾਨਾਂ ਵੇਦਵਕ੍ਤॄਣਾਂ ਵਿਧਾਤੁਰ੍ਜਨਕਸ੍ਯ ਚ
ਵੇਦਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਜਣਨਹਾਰ ਵਿੱਚ,
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਃ ਕृष੍ਣੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਕਥਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਭਿਪਦ੍ਮਾਦ੍ਬਭੂਵ ਜਗਤਾਂ ਵਿਧਿਃ
ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਹੋਈ ਕਮਲ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਾਤ੍ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षੀਯਾ ਨਗ੍ਨਾ ਅਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਯਥਾ
ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਨੰਗੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਜਾਣ ਸਨ।
ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ,
ਤਾਨੁਵਾਚ ਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਸृष੍ਟਿਂ ਕੁਰੁਤ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ 4.30.
ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰੋ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋ।'
ਵਿਧਾਤਾ ਵਿਮਨਸ੍ਕਸ਼੍ਚ ਤਨਯੇषੁ ਗਤੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਦ ਰਚਨਹਾਰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗੇषੁ ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸਨ।
ਅਤ੍ਰਿਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹੋ ਮਰੀਚਿਰ੍ਭृਗੁਰਙ੍ਗਿਰਾਃ
ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਮਰੀਚ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਾ—
ਸ਼ਙ੍ਕੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਸ਼ੰਕੁ, ਸ਼ੰਖ, ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ—ਇਹ ਸਭ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ।
ਕਲਤ੍ਰਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁ ਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਆਹ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਰੁਝੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦਸ੍ਤੁ ਚ ਕਥਾ ਬਹ੍ਵੀ ਮੁਨਿਵਂਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੀ
ਹੁਣ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਲੰਮੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਸਿਤੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਅਸੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਨ ਬਭੂਵ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀਂ ਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ 4.30.
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇਗੀ।