ਨਿਮ੍ਬਾਰਣ੍ਯੇ ਮਧੁਵਨੇ ਜਮ੍ਬੀਰਕਾਨਨੇ ਤਥਾ
ਨਿੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਮਧੁਵਨ ਤੇ ਜੰਬੀਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਬਦਰੀਕਾਨਨੇ ਬਿਲ੍ਵਵਨੇ ਨਾਰਿਙ੍ਗਕਾਨਨੇ
ਬਦਰੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਬਿਲਵ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀੰਗਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਮਨ੍ਦਾਰਕਾਨਨੇ ਤਾਲਵਨੇ ਚੂਤਵਨੇ ਤਥਾ
ਮੰਦਾਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਤਾਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਆਮ੍ਰਾਤਕਵਨੇ ਜਮ੍ਬੂਗਹਨੇ ਸ਼ਾਲਕਾਨਨੇ
ਅੰਮ੍ਰਾਤਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਗਹਨੇ ਘੋਰੇ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਕਾਨਨੇ
ਭਿਆਨਕ ਵਟ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਏਵਂ ਰੇਮੇ ਕੌਤੁਕੇਨ ਕਾਮਾਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਰਮਿਆ।
ਨ ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੇਣ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕਾਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ 4.28.
ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗੇਹੇ ਗੇਹੇ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਲੇਭਿਰੇ ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਤਿਪ੍ਰੌਢਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਿਨ੍ਯੋ ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮੇਨਿਰੇ ਪਤਿਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਹੋ ਕृष੍ਣ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਿਰਛੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਆਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ!'
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਯੇ ਕृष੍ਣ ਸ੍ਵਕ੍ਰੋਡੇऽਸ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਿਤਿ
ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੋ।'
ਉਵਾਚ ਕਾਚਿਦ੍ਦਰ੍ਪੇਣ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਇੱਕ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਕਾਚਿਦੀਸ਼ਂ ਤਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਦੇਹਿ ਮਾਮਿਤਿ
ਇੱਕ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤਲਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕਬਰੀਮਿਤਿ
'ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰੋ, ਮੇਰੀ ਚੋਟੀ ਸੋਹਣੀ ਕਰ ਦੋ,' ਦੂਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਵਾਂਗਵੇषਵਿਧਾਯਿਨ੍ਯੋ ਭੂषਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮੂਲਯੋਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਕੰਨ ਅਤੇ ਜੜਾਂ 'ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲੱਭ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਨ੍ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਮੈਥੁਨਾਯ ਚ
ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ, ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਜਹਾਰ ਪੀਤਵਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਗ੍ਨਂ ਚ ਕਾਮਿਨੀ
ਇੱਕ ਕਾਮੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਕੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਲਕ੍ਤਕਦ੍ਰਵਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨਖਰੇषੁ ਚ 4.29.
'ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ 'ਤੇ ਲਕਤਕਾ ਰੰਗ ਲਾ ਦੋ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਂ ਕਰੁ ਪਤ੍ਰਾਵਲੀਮਿਤਿ
'ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੱਤੇ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਬਣਾਓ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਮਾਧਵੋ ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਲਾਮਾਨਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਸ਼ृਂਗਾਰਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਖੇਡਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਟੇ ਤਟੇ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਕਾਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਪੁਲਿਨ੍ਦੇ ਚ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਕਾਲਿੰਦੀ, ਪੁਲਿੰਦਾ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਪੁਲਿਨਜੇ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੇ
ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਦੀ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਮਲਯਦ੍ਰੋਣੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚਨ੍ਦਨਵਾਯੁਨਾ
ਉਹ ਮਲਯਾ ਦੀ ਸੁਹਣੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਹਵਾ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਤੀਵ ਸੁਖਸਂਭੋਗਾਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਧਿਕਾ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਰਾਧਿਕਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਘਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਕਮਰ ਤੇ ਛਾਤੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ
ਚੇਤਨਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਮ੍ 4.29.
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਕਬਰੀਂ ਰਚਯਾਮਾਸ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਾਮੇਨ ਵਕ੍ਰਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਵੱਲੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਲਹਿਰਦਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।