ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾ ਮਤ੍ਤਾਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਸੋਹਣੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਾਧਵੀਕੇਤਕੀਕੁਨ੍ਦਮਾਲਤੀਨਾਂ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਮਾਧਵੀ, ਕੇਤਕੀ, ਕੁੰਦ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਫੁਟਿਤਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚਯਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਮਾਲਾਨਿਰ੍ਮਾਣਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ।
ਮਾਲਾ ਚਨ੍ਦਨਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਗੋਪੀਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਪਾਨ ਲਏ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਯੋਜਨਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕृष੍ਣਸਙ੍ਗੀਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਰਾਸੇ ਰਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੀਲਯਾ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਸ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸਰਸਾਂ ਚ ਤਟੇषੁ ਚ 4.28.
ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ,
ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਨੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਸ਼੍ਰੀਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਕਦਮ੍ਬਕਾਨਨੇ ਤਥਾ
ਭਾਂਡੀਰ, ਸੋਹਣੇ ਸ਼੍ਰੀਵਨ ਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਨਿਮ੍ਬਾਰਣ੍ਯੇ ਮਧੁਵਨੇ ਜਮ੍ਬੀਰਕਾਨਨੇ ਤਥਾ
ਨਿੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਮਧੁਵਨ ਤੇ ਜੰਬੀਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਬਦਰੀਕਾਨਨੇ ਬਿਲ੍ਵਵਨੇ ਨਾਰਿਙ੍ਗਕਾਨਨੇ
ਬਦਰੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਬਿਲਵ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀੰਗਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਮਨ੍ਦਾਰਕਾਨਨੇ ਤਾਲਵਨੇ ਚੂਤਵਨੇ ਤਥਾ
ਮੰਦਾਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਤਾਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਆਮ੍ਰਾਤਕਵਨੇ ਜਮ੍ਬੂਗਹਨੇ ਸ਼ਾਲਕਾਨਨੇ
ਅੰਮ੍ਰਾਤਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਗਹਨੇ ਘੋਰੇ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਕਾਨਨੇ
ਭਿਆਨਕ ਵਟ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਏਵਂ ਰੇਮੇ ਕੌਤੁਕੇਨ ਕਾਮਾਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਰਮਿਆ।
ਨ ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੇਣ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕਾਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ 4.28.
ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗੇਹੇ ਗੇਹੇ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਲੇਭਿਰੇ ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਤਿਪ੍ਰੌਢਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਿਨ੍ਯੋ ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮੇਨਿਰੇ ਪਤਿਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਹੋ ਕृष੍ਣ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਿਰਛੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਆਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ!'
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਯੇ ਕृष੍ਣ ਸ੍ਵਕ੍ਰੋਡੇऽਸ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਿਤਿ
ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੋ।'
ਉਵਾਚ ਕਾਚਿਦ੍ਦਰ੍ਪੇਣ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਇੱਕ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਕਾਚਿਦੀਸ਼ਂ ਤਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਦੇਹਿ ਮਾਮਿਤਿ
ਇੱਕ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤਲਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕਬਰੀਮਿਤਿ
'ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰੋ, ਮੇਰੀ ਚੋਟੀ ਸੋਹਣੀ ਕਰ ਦੋ,' ਦੂਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਵਾਂਗਵੇषਵਿਧਾਯਿਨ੍ਯੋ ਭੂषਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮੂਲਯੋਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਕੰਨ ਅਤੇ ਜੜਾਂ 'ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲੱਭ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਨ੍ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਮੈਥੁਨਾਯ ਚ
ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ, ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਜਹਾਰ ਪੀਤਵਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਗ੍ਨਂ ਚ ਕਾਮਿਨੀ
ਇੱਕ ਕਾਮੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਕੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਲਕ੍ਤਕਦ੍ਰਵਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨਖਰੇषੁ ਚ 4.29.
'ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ 'ਤੇ ਲਕਤਕਾ ਰੰਗ ਲਾ ਦੋ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਂ ਕਰੁ ਪਤ੍ਰਾਵਲੀਮਿਤਿ
'ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੱਤੇ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਬਣਾਓ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।