ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਯੁਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਾਲਕ,
ਗੋਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਗੋਪੀਸ਼ਂ ਗੋਪਂ ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਗੋਆਂ ਦੇ ਰਾਖਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗੋਆਲੇ, ਗੋਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ,
ਗੋਗੋਪਗੋਪੀਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ, ਗੋਆਲੇਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ,
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਨਾਮਾਨਿ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਗਤਾਨਿ ਚ
ਚੌਵੀ ਨਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਚਾਰੇ ਗਏ,
ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ ਧੁਵਮ੍ 1.3.
ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਂ ਘਟਤੇ ਨਾਧਰ੍ਮੇ ਤਦ੍ਰਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਧਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਭਯੇਨ ਚ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯੈਕਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿਚ, ਧਰਮ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਕ ਕੁੜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਖਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਕੋਟਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ੋਭਾ ਢ੍ਯਾ ਸ਼ਰਤ੍ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਪੂਰਨ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੱਤਝੜ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸੁਦਤੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀਣਾਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।
ਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਕਵੀਨਾਮਿष੍ਟਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮਾਤਾ ਹੈ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਜਗੌ ਪ੍ਰਥਮਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਕृਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇ ਯੁਗੇਯੁਗੇ
ਉਹ ਹਰ ਕਲਪ ਤੇ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ ।। 1.3.
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੈ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਾਸਕਰਂ ਵਰਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਸ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਵੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਰਾਸਾਯਾਸਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਰਾਸਰਾਸਵਿਹਾਰਿਣਮ੍
ਰਾਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਾ ਸਤੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਇਤਿ ਵਾਣੀਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਮਨਸਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਨਵਯੌਵਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੁ
ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ।
ਸਾ ਹਰੇਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਾਧਾਰਂ ਚ ਸਤ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸਤ੍ਯਮੂਲਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚੋਵਾਸ ਸੁਖਾਸਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਬੁਦ੍ਧੇਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ 1.3.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।