ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾऽष੍ਟੌ ਭੈਰਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਭਾਰਤ੍ਯਾ ਸਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸ਼ਾਤਕੌਮ੍ਭਰਥਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਧਰਮ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਪੂਰ੍ਣਰਾਸਂ ਚ ਸਕਾਮਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾ
ਚਾਹ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੂਰਾ ਰਾਸ ਨਾਚ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਚ ਕਲਾਨਿਧਿਃ
ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਆਏ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਰਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਕਾਮਦੇਵ ਵੀ ਰਤੀ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਆਕਾਸ਼ਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰਾਸਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਭ ਨੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੀਲਾ ਦੇਖੀ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਯੁਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨਾਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ 4.28.
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਸਤੂਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਥਲੇ ਰਤਿਰਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਯਮੁਨਾਜਲਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਰਸ ਲੀਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹ ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਮਾਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਰੂਪਿਕਾਃ
ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਜਲਂ ਦਦੌ ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਸਕਾਮੋ ਮਾਧਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮਾਧਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾ ਚ ਨਗ੍ਨਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਪਕ੍ਸ਼ਕਂ ਲੁਪ੍ਤਂ ਵੇषਂ ਚ ਜਲਤਾਡਨੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਿੰਦੂਰ ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਈ, ਤੇ ਕੱਪੜਾ ਵੀ ਭਿੱਜ ਕੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਚ ਨਗ੍ਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਨਿਮਮਜ੍ਜ ਜਲੇ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੰਗੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਚ ਨਗ੍ਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਗੋਪਿਕਾਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਨਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਓਹ ਨੇ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੀਤੀ।
ਸਾ ਵੇਗੇਨ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਬਲਾਜ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪੀਤਵਸਨਂ ਤਂ ਚਕਾਰ ਦਿਗਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੀਲਾ ਕੱਪੜਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਿਂ ਪੁਨਃ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਥਸਿ 4.28.
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਮਾਧਵਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਏਵਂ ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਮਾਧਵ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਹੱਸ ਪਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਵਿਚ ਰਮ ਗਈਆਂ।
ਤੀਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹਰਿਰ੍ਨਗ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਗ੍ਨਯਾ
ਹਰੀ, ਨੰਗਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਕੱਠੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ।
ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਦਦੌ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਮਾਲਾਂ ਚ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਲਗਾਇਆ।
ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਚੂਡਾਂ ਲਲਿਤਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਚਿਤ੍ਤਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ ਚੂੜ ਬਣਾਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਬਰੀਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਦਦੌ ਲਲਾਟੇ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਲਾਇਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ ਵੀ ਲਾਏ।
ਨਖਾਙ੍ਗਂ ਸ੍ਤਨਯੋਰੂਰ੍ਵੋਰੁਰਸ੍ਯੇਵ ਘਨਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ, ਜੰਘਾਂ ਤੇ ਉਰਸ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਏ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਨਾਂ ਦ੍ਰਵੇਣ ਸਃ 4.28.
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂਮ ਦੇ ਰਸ ਵਰਤੇ।
ਪੁਨਰਾਸ਼੍ਲੇषਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਮਾਲਾਂ ਗਲੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ।
ਅਲਕ੍ਤਕਂ ਚਰਣਯੋਰ੍ਨਖੇषੁ ਚ ਦਦੌ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ।