ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਡੇ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਰ੍ਤਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ਬਲੇਨ ਚ
ਉਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਕਾਂਚਿਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਗ੍ਨਾਂ ਚ ਕਸ੍ਯੈਚਿਦਂਸ਼ੁਕਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਕਪੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਬਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜੂੜੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਸਵਾਰਿਆ।
ਅਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ੍ਦੁਂ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ਤਦਧੋ ਦਦੌ
ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਖਾ ਚੰਦਨ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੇਠਾਂ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਚਾਰੁ ਪਰਿਧਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੋਹਣਾ ਕਪੜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਨ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾਂ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੋਤੀਆ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਨਾਸਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਗਜਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵਿਰਲਾ ਹਾਥੀ ਮੋਤੀ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕਾਰ ਦਨ੍ਤਦਲਨਂ ਪਕ੍ਵਬਿਮ੍ਬਾਧਰੇ ਵਰੇ 4.28.
ਉਸ ਦੇ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠਾਂ ਵਿਚਲੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ।
ਬਹਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦਯੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਬਾਹਰ ਸੋਹਣੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਹੇਠ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭ੍ਰਮਰਧ੍ਵਨਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਭੌਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਤੇ ਨਰ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਗੋਪੀਨਾਂ ਚਿਤ੍ਤਹਾਰਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜੋ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲਏ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੋਦ੍ਰੇਕਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵ ਸੁਨ੍ਦਰੋ ਰਵਃ
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਕਰਕੇ ਸੋਹਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਬਭੂਵੁਰਚਲਾਸ੍ਪਨ੍ਦਾਃ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਿਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਏ, ਰੋਮਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਖਦਨ੍ਤਪ੍ਰਹਾਰਂ ਚ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚੋਟਾਂ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੋਣੀਦੇਸ਼ੇ ਸੁਕਠਿਨੇ ਨਖਚਿਹ੍ਨਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਮਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਏ।
ਦੂਰੀਭੂਤਂ ਸੁਵਸਨਂ ਸੁਵੇषਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ षੋਡਸ਼ਵਿਧਂ ਚਕਾਰ ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੌਲਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਲੀਲਾ ਕੀਤੀ।
ਚਕਾਰਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕਾਮੁਕੀਨਾਂ ਚ ਕਾਮੁਕਃ ।। 4.28.
ਉਸ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਕਲਾਭੇਦੇਨ ਤਦ੍ਭੇਦਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਿਦਿਆਨੂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰੂਪਿਤਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚਕਾਰੇਸ਼ਸ੍ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਮਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਕਾਰੇਸ਼ਸ੍ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕृष੍ਣਦੇਹਸ਼੍ਚ ਯਥਾऽਦ੍ਰਿਰ੍ਗੈਰਿਕੇਣ ਚ
ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਸਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਖਣਿਜ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂਭੂਤੇ ਪੂਰ੍ਣਰਾਸਸਂਭੂਤੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਪੂਰਾ ਰਸ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ,
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ਸ੍ਵਗਣਾਵृਤਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਲੋਕ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਆਏ।
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਿਸ਼ੀ, ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਪਿਤਰ, ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਾਤਕੌਮ੍ਭਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਿਵਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ,
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕੇਨੈਵ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ,
ਸ਼ਤਚਕ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਯਾਯਿ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸੌ ਪਹੀਏ ਸਨ, ਚਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਮੋਹਕ ਤੇ ਮਨ ਚਾਹੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਸਮਾਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ 4.28.
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਆ ਗਏ।
ਪੁਰਤਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਸਨ।