ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾਨੁਗਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਰ੍ਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਸਵਯੰਪ੍ਰਭਾ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥਣੀਆਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਸ਼ੁਭਾਨੁਗਾ ਯਯੁਰ੍ਗੋਪ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਸ਼ੁਭਾ ਦੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਗੌਰੀ ਪਦ੍ਮਾ ਯਯੁਰ੍ਗੋਪ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਗੌਰੀ ਤੇ ਪਦਮਾ ਦੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਕਾਲਿਕਾਲ੍ਯੋ ਯਯੁਰ੍ਗੋਪ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਕਾਲਿਕਾ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਦੁਰ੍ਗਾਨੁਗਾ ਯਯੁਰ੍ਗੋਪ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਦੁਰਗਾ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭਾਰਤੀਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਫਿਰ ਭਾਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥਣੀਆਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਰਤਿਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਰ੍ਦਸ਼
ਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਖੀਆਂ ਵੀ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰਮ੍ਬਿਕਾਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵੀ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰ ਗਈਆਂ।
ਨਨ੍ਦਿਨੀਸਹਚਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਰ੍ਦਸ਼ ।। ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸੁਨ੍ਦਰੀਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਨੰਦਿਨੀ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥਣੀਆਂ ਵੀ ਚਲ ਪਈਆਂ; ਫਿਰ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵੀ ਤੁਰ ਗਈਆਂ।
ਯਯੁਃ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼ 4.28.
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਵੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਯਯੁਸ਼੍ਚਮ੍ਪਾਨੁਗਾ ਗੋਪ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਚੰਪਾ ਦੀਆਂ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰ ਪਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵਾ ਬਭੂਵੁਰੇਕਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪਲਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉੱਥੇ ਰਹੀਆਂ।
ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਯਯੁਰ੍ਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਕੁਝ ਜਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚੰਗੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰਾਯਯੁਰ੍ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਕਰਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਯਯੁਗੋਪ੍ਯਸ੍ਤਾਮ੍ਬੂਲਪਾਤ੍ਰਵਾਹਿਕਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੀ ਮੁਦਾ
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਉੱਥੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ; ਕੁਝ ਹੋਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੈਕਤ੍ਰ ਸਂਭੂਯ ਸਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹਰਿਸ਼ਬ੍ਦਜਪਂ ਪਥਿ
ਉਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਭ੍ਯਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਂ ਰਾਕਾਪਤਿਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਾਮਜਨਨਂ ਮੁਨਿਮੋਹਨਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਲਂ ਚਾਤਿਭ੍ਰਮਰਾਣਾਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ 4.28.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਾਜੁਕ ਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬੜੀ ਹੀ ਮਨਮੋਹਕ ਛਟਾ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ੁਭੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਰਾਧਿਕਾ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਸ ਸੁਭ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕਾ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਰਾਧਾਮਾਰਾਤ੍ਤੁ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਸਖਿਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗਾਮਿਨੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਮਾਨਸਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਲਸ਼੍ਰੋਣਿਨਿਤਮ੍ਬਾਨਾਂ ਭਾਰਸ਼ੇषਾਨ੍ਵਿਤਾਂ ਪਰਾਮ੍ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਧ, ਕਮਰ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਉੱਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਹਣਾ ਭਾਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਭਾਰੀ ਸਨ ਤੇ ਮੋਤੀਆ ਦੇ ਗੁਲਦਸਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਾਧਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸ਼੍ਯਾਮਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਕੋਟਿਲਾਵਣ੍ਯਲੀਲਾਧਾਮ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣਤਾ ਦਾ ਘਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਦਸ ਕਰੋੜ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਨੁਪਮਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੇਹੱਦ ਅਚੰਭੇਜ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਕੋਣੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਟੇਢੀ ਅੱਖ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ 4.28.
ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।