ਆਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਵੇਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਕ੍ਰੀਡਾਪਦ੍ਮਂ ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਲਾਸਮੂਹਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਗੋਪੀਭ੍ਯੋ ਗੋਪਿਕਾਪਤਿਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਰਮ੍ਯੇ ਚ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਥ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕਰੋਗੇ।
ਯਥਾऽਹਂ ਚ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਨਾਹਂ ਭੇਦਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹੋ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਤਂ ਵੋ ਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨ ਹਿ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਵਰਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੀਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਸੂਰ੍ਯਸੁਤਾਤਟੇ 4.27.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਉਥੇ ਹੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਾਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵੱਕਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਗੇਹਂ ਜਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਚਲ ਪਈਆਂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚਰਿਤਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਰਿੱਤਰ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਵਦ ਕੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਬਭੂਵ ਤਨੁਸਂਗਮਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ?
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਕਿਂਪ੍ਰਕਾਰਂ ਕਿਂਵਿਧਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਕਿਵੇਂ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਸ ਦਾ ਮੰਡਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ?
ਕੁਤੂਹਲਂ ਭਵਤਿ ਮੇ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਨਵਂ ਨਵਮ੍
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਾ ਪੁਰਾਣਸਾਰਾਣਾਂ ਰਾਸਯਾਤ੍ਰਾ ਹਰੇਰਹੋ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਰਾਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸਾਰ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦਯੇ ਮੁਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ! ਸੁਭ ਘੜੀ ਚੌਦਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਜਦ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਯੂਥਿਕਾਮਾਲਤੀਕੁਨ੍ਦਮਾਧਵੀਪੁष੍ਪਵਾਯੁਨਾ
ਯੂਥਿਕਾ, ਮਾਲਤੀ, ਕੁੰਦ ਤੇ ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੈ ਕੇ ਹਵਾ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ,
ਨਵਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤਾਜ਼ੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਨਰ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਪ੍ਰਸੂਨੈਸ਼੍ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਚ ਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਨ੍ਵਿਤੈਃ 4.28.
ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਦੀਪ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੇਨ ਸੁਰਭੀਕृਤਮ੍
ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਪਰਿਤੋ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਥੇ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਦਾ ਮੰਡਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੈਃ ਪੁष੍ਪਿਤੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਕ੍ਰੀਡਾਸਰੋਵਰੈਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਕ੍ਰੀਡਨੀਯੈਃ ਸੁਨ੍ਦਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰਤਸ਼੍ਰਮਹਾਰਿਭਿਃ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ-ਖੇਡ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਸਨ,
ਦਧਿਪੂਰ੍ਣਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਜਲੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਞ੍ਛਨੀਕृਤਮ੍
ਦਹੀਂ, ਚਿੱਟੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,
ਆਮ੍ਰਪਲ੍ਲਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸੂਤ੍ਰਬਨ੍ਧੇਨ ਚਾਰੁਣਾ
ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਡੋਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਰ ਕੁਤੁਕਾਦ੍ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਰਵਮ੍
ਉਥੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਵਾਂਸਲੀ ਵਜਾਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਧਿਕਾ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਮੋਹ ਮਦਨਾਤੁਰਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਪਿਸ਼ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਾ ਧ੍ਵਨਿਮ੍ 4.28.
ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਫਿਰੋਂ ਉਹੀ ਸੁਰ ਸੁਣੀ।