ਪਰਾਤ੍ਪਰੋ ਗੁਣਾਤੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਵਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਵਾਰਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ਃ ਸਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਾਗ੍ਯਵਤੀ ਰਾਧੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਾਤਿषੁ ਨ ਤੇ ਪਰਾ
ਤੇ ਰਾਧੇ, ਤੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਜਗਾਮ ਰਾਧਿਕਾਪੁਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ,
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮੁਕੁਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.27.
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਸ਼ਰਤ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਨ੍ਯਸ੍ਤਲੀਲਾਸਰੋਰੁਹਮ੍
ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਕੌਲ ਲੈ ਕੇ,
ਗੁਣਾਤੀਤਂ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਵਾਦਿਭਿਃ
ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ,
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਰਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਟੱਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਰੂਪਂ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਤਮ੍
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਕਰੀਆਂ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰਿ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੇ ਰਾਧਿਕੇ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਮਨੀषਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗ ਲਿਆ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਪਾਤੁਂ ਭਕ੍ਤਿਰਸਂ ਪਦ੍ਮੇ ਮਧੁਪਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮਧੁ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪਦਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਰਹਾਂ।
ਮਦੀਯ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ 4.27.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰਹੀਂ।
ਤਵ ਸ੍ਮृਤੌ ਗੁਣੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਗਦੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ।
ਗੋਪਾਲਿਕਾ ਊਚੁਃ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਃ ਪਾਸ੍ਯਸਿ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਹੇਂਗਾ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਆਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਵੇਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਕ੍ਰੀਡਾਪਦ੍ਮਂ ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਲਾਸਮੂਹਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਗੋਪੀਭ੍ਯੋ ਗੋਪਿਕਾਪਤਿਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਰਮ੍ਯੇ ਚ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਥ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕਰੋਗੇ।
ਯਥਾऽਹਂ ਚ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਨਾਹਂ ਭੇਦਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹੋ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਤਂ ਵੋ ਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨ ਹਿ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਵਰਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੀਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਸੂਰ੍ਯਸੁਤਾਤਟੇ 4.27.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਉਥੇ ਹੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਾਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵੱਕਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਗੇਹਂ ਜਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਚਲ ਪਈਆਂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚਰਿਤਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਰਿੱਤਰ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।