ਮਯ੍ਯੁਦ੍ਧਤਾਯਾਂ ਕੋਪੇਨ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਰੋਹ ਵਿਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮੈਨੂੰ ਰਾਖ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤਵ ਪਤਿਃ ਕृष੍ਣੋ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ।
ਅਹੋ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇਨ ਚ
ਹਾਏ, ਸ੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ—
ਅਯੋਨਿਸਂਭਵਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਪਹਾ
ਤੂੰ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਨਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਮਾਸੇष੍ਵਤੀਤੇषੁ ਮਧੁਮਾਸੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਧੁ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ,
ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੋਪਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਸਭ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ,
ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਲਿਖਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾ ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਮਹੀਤਲੇ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖੇਡ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯਥਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾऽਹਂ ਹਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਪ੍ਰਿਯੇ 4.27.
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਿਵੇਂ—
ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇषੁ ਧਾਵਲ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਦਾਹਿਕਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ,
ਦੇਵੀ ਵਾ ਮਾਨੁषੀ ਵਾऽਪਿ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਤਥਾ
ਚਾਹੇ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਵੇ, ਗਾਂਧਰਵੀ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ੀ ਵੀ ਹੋਵੇ,
ਪਰਾਤ੍ਪਰੋ ਗੁਣਾਤੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਵਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਵਾਰਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ਃ ਸਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਾਗ੍ਯਵਤੀ ਰਾਧੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਾਤਿषੁ ਨ ਤੇ ਪਰਾ
ਤੇ ਰਾਧੇ, ਤੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਜਗਾਮ ਰਾਧਿਕਾਪੁਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ,
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮੁਕੁਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.27.
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਸ਼ਰਤ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਨ੍ਯਸ੍ਤਲੀਲਾਸਰੋਰੁਹਮ੍
ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਕੌਲ ਲੈ ਕੇ,
ਗੁਣਾਤੀਤਂ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਵਾਦਿਭਿਃ
ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ,
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਰਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਟੱਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਰੂਪਂ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਤਮ੍
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਕਰੀਆਂ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰਿ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੇ ਰਾਧਿਕੇ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਮਨੀषਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗ ਲਿਆ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਪਾਤੁਂ ਭਕ੍ਤਿਰਸਂ ਪਦ੍ਮੇ ਮਧੁਪਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮਧੁ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪਦਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਰਹਾਂ।
ਮਦੀਯ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ 4.27.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰਹੀਂ।
ਤਵ ਸ੍ਮृਤੌ ਗੁਣੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਗਦੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ।
ਗੋਪਾਲਿਕਾ ਊਚੁਃ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਃ ਪਾਸ੍ਯਸਿ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਹੇਂਗਾ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਸ ਪੀਂਦੀ ਰਹੇਗੀ।