ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਗੌਰੀਵ੍ਰਤਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵ੍ਰਤਂ ਕੇਨ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭੂਮੌ ਕੇਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਯਾ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਮਾਪ੍ਤਿਦਿਵਸੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬਭੂਵ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਰਥਸ੍ਥਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉੱਚੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਤਕੁੰਭ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾऽਹਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਮ੍ 4.27.
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਵੇਦਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰੇऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਪृਹਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦृਢਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਤਤ੍ਪਦੇ
ਵੇਦਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਭਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਦਵਤੀਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਵੇਦਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਹੱਸ ਪਈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਾਰਤਂ ਪਾਦਰਜਸਾ ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਾਗਤਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਆਈ ਹਾਂ।
ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਤਾਨਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈਂ।
ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪੂਰ੍ਣਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦਸ੍ਯੁਵਿਨਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੁਰਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਮਾਵਿਰ੍ਭਾਵੋ ਹਰੇਰਪਿ
ਹਰੀ ਵੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨਕੋऽਪ੍ਯਯੋਨਿਸਂਭਵਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਜਨਕ ਵੀ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਧੀ ਵਜੋਂ ਪਾਏਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋऽਪਿ ਮਿਥਿਲਾਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਮ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਯਯੌ 4.27.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਲਾਙ੍ਗਲਸ੍ਯ ਚ ਰੇਖਾਯਾਂ ਸੁਖਾਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਮਾਯਯਾ
ਉਹ ਲਾਂਗਲ ਦੀ ਰੇਖਾ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤੀਂ ਤੇਜਸਾऽਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਇਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤੇ ਜਾਮਾਤਾ ਭਵਿਤੇਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਵਚਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਤੇਰਾ ਜਾਮਾਤਾ ਬਣੇਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਤਾਯੈ ਪਾਲਨਾਯ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦੇ ਆਇਆ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕਥਾ ਗੌਰੀਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੌਰੀ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਛਲੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸਮਾਪ੍ਤਿਦਿਵਸੇ ਗੋਪ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ 4.27.
ਜਦ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ।
ਯੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤਾਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾ ਸਤ੍ਯਪਰਾਯਣਾ
ਉਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਸਤਿਆ ਦੇ ਪੱਕੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।