ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸੁਣ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ੈਵਾਂ ਸ਼ਿਵਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਨਵਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ ।। ਰਤ੍ਨਕਙ੍ਕਣਕੇਯੂਰਰਤ੍ਨਨੂਪੁਰਭੂषਿਤਾਮ੍।ਾ
ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਅਤੇ ਪੈਰ-ਬੰਦ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਨ੍ਦੂਰਤਿਲਕਂ ਚਾਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਨਾ ਸਹ
ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਦੂਰ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਸਤ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਵੀ ਸੀ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਸਂਸਕ੍ਤਰਤ੍ਨਮਾਲਾਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਮਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਪੀਨਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਚ ਸ੍ਤਨਾਨਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਰ ਮੋਟੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਉੱਪਰ ਉਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯੈਕਦਨ੍ਤਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ ।। 4.27.
ਉਹ ਇਕ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਹੋਰ ਸਭ ਲੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਪੁष੍ਪਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵ੍ਰਤੀ ਮੁਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਗੌਰੀਵ੍ਰਤਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵ੍ਰਤਂ ਕੇਨ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭੂਮੌ ਕੇਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਯਾ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਮਾਪ੍ਤਿਦਿਵਸੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬਭੂਵ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਰਥਸ੍ਥਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉੱਚੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਤਕੁੰਭ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾऽਹਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਮ੍ 4.27.
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਵੇਦਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰੇऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਪृਹਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦृਢਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਤਤ੍ਪਦੇ
ਵੇਦਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਭਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਦਵਤੀਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਵੇਦਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਹੱਸ ਪਈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਾਰਤਂ ਪਾਦਰਜਸਾ ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਾਗਤਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਆਈ ਹਾਂ।
ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਤਾਨਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈਂ।
ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਪੂਰ੍ਣਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦਸ੍ਯੁਵਿਨਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੁਰਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਮਾਵਿਰ੍ਭਾਵੋ ਹਰੇਰਪਿ
ਹਰੀ ਵੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨਕੋऽਪ੍ਯਯੋਨਿਸਂਭਵਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਜਨਕ ਵੀ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਧੀ ਵਜੋਂ ਪਾਏਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋऽਪਿ ਮਿਥਿਲਾਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਮ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਯਯੌ 4.27.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਲਾਙ੍ਗਲਸ੍ਯ ਚ ਰੇਖਾਯਾਂ ਸੁਖਾਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਮਾਯਯਾ
ਉਹ ਲਾਂਗਲ ਦੀ ਰੇਖਾ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।