ਗਤ੍ਵਾ ਵਦਤ ਯੁष੍ਮਾਕਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮਥ ਰਾਧਿਕਾਮ੍
ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਮਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਤਾਰਾਧ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾ ਮੇ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪ ਕੁੜੀਆਂ,
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਵੇਦਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਦੁਵਾਚ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਲੇ ਯੋਗਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਧ੍ਯੌ ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਮਾਰਂਸ੍ਮਾਰਂ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਾऽਸ਼੍ਰੁਸਂਪੂਰ੍ਣਲੋਚਨਾ
ਉਹ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਹੇ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਦੀਨੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। 4.27.
ਹੇ ਦੁਖੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਈ, ਹੇ ਦੁਖੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੋਪੇਸ਼ ਗੋਸਮੂਹੇਸ਼ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨ
ਹੇ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਤਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮਨ੍ਯੁਭਗ੍ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਰ੍ਪਵਿਨਾਸ਼ਕ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਿਵਾਨਨ੍ਤੇਸ਼ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਸ਼ ਪਰਾਤ੍ਪਰ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਨੰਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਚਰਾਚਰਤਰੋਰ੍ਬੀਜ ਗੁਣਾਤੀਤ ਗੁਣਾਤ੍ਮਕ
ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਬੀਜ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਾਰ।
ਅਣਿਮਾਦਿਕਸਿਦ੍ਧੀਸ਼ ਸਿਦ੍ਧੇਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਕ
ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿਧੀ ਦਾ ਸਵਰੂਪ।
ਯਦਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਕਮ੍
ਜੋ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਕਹਿ ਸਕੀਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਅਹਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦੁਰ੍ਗਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਸੂਃ
ਮੈਂ ਸਰਸਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੁਰਗਾ, ਗੰਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਯਸ੍ਯ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੂਹ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜਲੇ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਧਾਕृਤਂ ਹਰੇਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ 4.27.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਹਰੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਦ੍ਯਃ ਸਂਪਤ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤੁਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਮਾਨਸਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਤਿਭੇਦੇ ਪੁਤ੍ਰਭੇਦੇ ਮਿਤ੍ਰਭੇਦੇ ਚ ਸਂਕਟੇ
ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ—
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੁਮਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣੇ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡੇ ਰਾਧਾਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੈਵਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯਮੁਨਾਤੀਰਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਮਯਂ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਯਦਾਧਾਰੇ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜਿੱਥੇ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਵਸਤੂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਹੀ ਸਨ।
ਜਲਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨੀषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਦੇਯਾਨਿ ਕਾ ਦੇਯਾ ਤਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਕਿਹੜੀ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਕਿਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਬਭੂਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ ।। 4.27.
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕਿਹੜਾ ਸੁਹਣਾ ਰਾਜ ਹੋਇਆ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਕਥਾਂ ਕਥਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਕਵੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।