ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿषਾਦਂ ਤੋਯੇ ਚ ਨਗ੍ਨਾਸ੍ਤਾ ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨੰਗੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿषਾਦਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਮੂਚੁਰ੍ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗੋਪਾਲਿਕਾ ਊਚੁਃ ਨਿਬੋਧਯਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਹਾਣਿ ਚ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਦੇਵਸ੍ਵਾਨਿ ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਨ।
ਦੇਹਿ ਧੌਤਾਨਿ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵ੍ਰਤਂ ਵਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਨ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਾਂਗੀਆਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੁਞ੍ਜਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਨੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਠ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗੋਪਾਲਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰਾ
ਕਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗੋਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਕਦਮ੍ਬਮਾਲੇ ਹੇ ਕੁਨ੍ਤਿ ਯਮੁਨੇ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਦੰਬਾਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਹੇ ਯਮੁਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ।
ਹੇ ਪਦ੍ਮਮੁਖਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਪਾਰਿਜਾਤੇ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵਿ 4.27.
ਹੇ ਕਮਲ-ਮੁਖੀ, ਹੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਹੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾ, ਤੇ ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ,
ਕਾਲਿਕੇ ਕਮਲੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਹੇ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਭਾਰਤਿ
ਹੇ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਕਮਲਾ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤੀ,
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯੇ ਮਧੁਮਤਿ ਚਮ੍ਪੇ ਚਨ੍ਦਨਨਨ੍ਦਿਨਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਹੇ ਮਧੁਮਤੀ, ਹੇ ਚੰਪਾ, ਹੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਧੀ,
ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਧਾਜ੍ਞਯਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਜਲਾਤ੍ਕ੍ਰੁਧਾ
ਇਹ ਸਭ ਰਾਧਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਫ਼ੌਰਨ ਉੱਠ ਖੜੀਆਂ।
ਏਤਾਸਾਂ ਸਹਚਾਰਿਣ੍ਯੋ ਗੋਪ੍ਯਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣਾਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈਆਂ।
ਵੇਗੇਨ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾਨਂ ਚ ਬਾਲਿਕਾਃ
ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਮਿਲ ਕੇ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੀਆਂ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਯਤ੍ਰ ਗੋਪਾਃ ਸਹਾਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਜਿੱਥੇ ਗੋਪਾਂ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਸੀ, ਉਥੇ ਫ਼ੌਰਨ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਚੋਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸੁਰਾਸ਼ੁ ਤਾਃ
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਕੱਪੜੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸਹਿਤਾਨ੍ਬਾਲਾਨ੍ਵਰਯਾਮਾਸੁਰਾਸ਼ੁ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੰਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਧਵਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਤਰੋਸ੍ਤਥਾ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਗੱਠੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਂਜਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇषੁ ਵਿਨਿਧਾਯ ਚ 4.27.
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਗੱਠੇ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯਾਞ੍ਚਾਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਕੁਰੁਤਾਸ਼ੁ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਮੰਗਣੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਫ਼ੌਰਨ ਹੱਥ ਜੋੜੋ।'
ਗਤ੍ਵਾ ਵਦਤ ਯੁष੍ਮਾਕਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮਥ ਰਾਧਿਕਾਮ੍
ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਮਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਤਾਰਾਧ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾ ਮੇ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪ ਕੁੜੀਆਂ,
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਵੇਦਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਦੁਵਾਚ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਲੇ ਯੋਗਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਧ੍ਯੌ ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਮਾਰਂਸ੍ਮਾਰਂ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਾऽਸ਼੍ਰੁਸਂਪੂਰ੍ਣਲੋਚਨਾ
ਉਹ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਹੇ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਦੀਨੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। 4.27.
ਹੇ ਦੁਖੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਈ, ਹੇ ਦੁਖੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੋਪੇਸ਼ ਗੋਸਮੂਹੇਸ਼ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨ
ਹੇ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।